Τα περιστέρια είναι από τα λίγα πουλιά που πίνουν νερό ρουφώντας το απευθείας, σαν να χρησιμοποιούν καλαμάκι.

Η πλειονότητα των πτηνών στερείται των απαραίτητων μυϊκών προσαρμογών στον οισοφάγο για να ρουφήξει υγρά. Για τον λόγο αυτόν, είδη όπως οι κότες ή οι σπουργίτες βασίζονται στη βαρύτητα, γεμίζοντας το ράμφος τους και σηκώνοντας το κεφάλι ψηλά για να οδηγήσουν το νερό στον στόμαχο. Τα περιστέρια, που ανήκουν στην οικογένεια των Περιστερίδων (Columbidae), αποτελούν μια σπάνια εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.Σύμφωνα με ορνιθολογικές μελέτες, τα περιστέρια χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους ως ένα είδος εμβόλου μέσα στο ράμφος τους. Με γρήγορες, ρυθμικές κινήσεις, δημιουργούν αρνητική πίεση που επιτρέπει στο νερό να ανέβει στον οισοφάγο χωρίς να χρειάζεται η ανάταση του κεφαλιού. Αυτός ο μηχανισμός αναρρόφησης είναι εξαιρετικά αποδοτικός και παρατηρείται επίσης σε ορισμένα είδη της οικογένειας των Στρουθιονιδών.Η εξελικτική αυτή προσαρμογή προσφέρει ένα σημαντικό πλεονέκτημα επιβίωσης στη φύση. Οι πηγές νερού είναι συχνά επικίνδυνα σημεία όπου παραμονεύουν θηρευτές, όπως γεράκια ή γάτες. Πίνοντας νερό με συνεχή ροή, ένα περιστέρι μπορεί να καταναλώσει την απαραίτητη ποσότητα σε λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα, ελαχιστοποιώντας την παραμονή του σε ευάλωτη θέση. Αυτή η μοναδική ανατομική ικανότητα έχει καταγραφεί λεπτομερώς σε επιστημονικά συγγράμματα, όπως το 'The Life of Birds' του Joel Carl Welty.