Η επίλυση ενός γρίφου απελευθερώνει ντοπαμίνη, προκαλώντας το ίδιο αίσθημα ευφορίας με τον τερματισμό ενός μαραθωνίου.

Η διαδικασία αυτή βασίζεται στο σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, κυρίως στην περιοχή του επικλινούς πυρήνα και της κοιλιακής καλυπτήριας περιοχής. Μελέτες από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης και το Ινστιτούτο Max Planck το 2014 έδειξαν ότι η επίλυση προβλημάτων ενεργοποιεί τα ίδια κυκλώματα με το φαγητό ή τα τυχερά παιχνίδια.Η ντοπαμίνη λειτουργεί ως νευροδιαβιβαστής που «σφραγίζει» τη μάθηση, καθιστώντας την εμπειρία ευχάριστη ώστε να θέλουμε να την επαναλάβουμε. Όταν αντιμετωπίζουμε έναν γρίφο, ο εγκέφαλος βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής και η τελική λύση προκαλεί μια απότομη αύξηση των επιπέδων ντοπαμίνης.Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται συχνά «The Aha! Moment» και έχει μελετηθεί εκτενώς με τη χρήση λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI). Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η ένταση της ευφορίας είναι ανάλογη με τη δυσκολία του γρίφου που επιλύθηκε.Αυτός ο μηχανισμός είναι εξελικτικά κρίσιμος, καθώς ανταμείβει τον άνθρωπο για την κατανόηση του περιβάλλοντός του και την εύρεση λύσεων σε προβλήματα επιβίωσης. Σήμερα, η ίδια βιολογική απόκριση εξηγεί γιατί τα παιχνίδια στρατηγικής και τα σταυρόλεξα μπορούν να γίνουν εξαιρετικά εθιστικά για πολλούς ανθρώπους.