Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μείγμα αλάτων για να διατηρούν τα σώματα των Φαραώ ανέπαφα για χιλιάδες χρόνια.

Η διαδικασία της μουμιοποίησης στην Αρχαία Αίγυπτο τελειοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Νέου Βασιλείου, περίπου μεταξύ 1550 και 1070 π.Χ. Το βασικό συστατικό ήταν το νάτρο, ένα μείγμα ανθρακικού νατρίου και διττανθρακικού νατρίου που συλλεγόταν από την κοιλάδα Wadi El Natrun στην έρημο της Νιτρίας. Το νάτρο δρούσε ως ισχυρό αφυδατικό μέσο, απορροφώντας τα υγρά των ιστών μέσω της όσμωσης και δημιουργώντας ένα περιβάλλον με υψηλό pH που ήταν εχθρικό για τους μικροοργανισμούς.Σύμφωνα με τις περιγραφές του Ηροδότου από τον 5ο αιώνα π.Χ., το σώμα καλυπτόταν πλήρως με νάτρο για μια περίοδο ακριβώς 70 ημερών. Οι πρώτες 40 ημέρες ήταν οι πιο κρίσιμες, καθώς τότε ολοκληρωνόταν η πλήρης αποξήρανση των μαλακών μορίων. Μετά την αφαίρεση του άλατος, το σώμα πλενόταν και τυλιγόταν με λωρίδες λινού υφάσματος εμποτισμένες με ρητίνες, οι οποίες σφράγιζαν το δέρμα από την ατμοσφαιρική υγρασία.Επιστημονικές αναλύσεις σε μούμιες, όπως αυτή του Ραμσή Β' που πέθανε το 1213 π.Χ., αποκάλυψαν ότι η μέθοδος ήταν τόσο αποτελεσματική που διατήρησε ακόμη και τα αιμοφόρα αγγεία και τις νευρικές ίνες. Σύγχρονες μελέτες από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης επιβεβαιώνουν ότι το νάτρο όχι μόνο αποξήραινε το σώμα, αλλά προκαλούσε και χημικές αλλαγές στα λίπη, μετατρέποντάς τα σε μια ουσία παρόμοια με το σαπούνι που εμπόδιζε την περαιτέρω αποσύνθεση. Αυτή η προηγμένη βιοχημική γνώση επέτρεψε στους Αιγυπτίους να νικήσουν τη φυσική φθορά του χρόνου.