Οι λεοπαρδάλεις είναι απόλυτα μοναχικά ζώα.

Η λεοπάρδαλη (Panthera pardus) αποτελεί το πιο ευπροσάρμοστο αλλά και το πιο μοναχικό μέλος της οικογένειας των αιλουροειδών. Ενώ τα λιοντάρια σχηματίζουν κοινωνικές ομάδες, οι λεοπαρδάλεις αποφεύγουν κάθε επαφή με άλλα ενήλικα άτομα του είδους τους. Η μοναχική τους φύση είναι μια στρατηγική επιβίωσης που τους επιτρέπει να κυνηγούν αθόρυβα σε ποικίλα περιβάλλοντα.Σύμφωνα με μελέτες της National Geographic Society, οι αρσενικές λεοπαρδάλεις περιπολούν περιοχές που κυμαίνονται από 30 έως 78 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Χρησιμοποιούν οσφρητικά σήματα και γρατζουνιές σε δέντρα για να οριοθετήσουν την επικράτειά τους και να προειδοποιήσουν τους εισβολείς. Η επικοινωνία μεταξύ τους περιορίζεται κυρίως στην περίοδο του ζευγαρώματος.Οι θηλυκές λεοπαρδάλεις αφιερώνουν περίπου 18 έως 24 μήνες στην ανατροφή των μικρών τους πριν αυτά ανεξαρτητοποιηθούν πλήρως. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η μητέρα διδάσκει στα μικρά της τις τεχνικές του κρυφού κυνηγιού και της αναρρίχησης σε δέντρα. Μόλις τα μικρά φτάσουν στην κατάλληλη ηλικία, εγκαταλείπουν τη μητέρα τους για να αναζητήσουν τη δική τους περιοχή.Η έλλειψη αγέλης σημαίνει ότι μια λεοπάρδαλη πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική, καθώς ένας τραυματισμός μπορεί να αποβεί μοιραίος. Για να προστατεύσουν τη λεία τους από ύαινες και λιοντάρια, συχνά την ανεβάζουν ψηλά σε κλαδιά δέντρων. Αυτή η ικανότητα ανύψωσης θηραμάτων που ζυγίζουν έως και τρεις φορές το βάρος τους είναι μοναδική ανάμεσα στα μεγάλα αιλουροειδή.