Οι ψύλλοι μπορούν να πηδήξουν σε ύψος 100 φορές μεγαλύτερο από το σώμα τους.

Η ικανότητα του ψύλλου να εκτελεί τέτοια άλματα μελετήθηκε εκτενώς από ερευνητές του Πανεπιστημίου του Cambridge το 2011, χρησιμοποιώντας κάμερες υψηλής ταχύτητας. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η δύναμη δεν προέρχεται από τους μύες των ποδιών, οι οποίοι κινούνται πολύ αργά για τέτοια ταχύτητα. Αντίθετα, η ενέργεια αποθηκεύεται σε ένα ελαστικό μαξιλάρι από ρεζιλίνη, μια πρωτεΐνη με την υψηλότερη ελαστικότητα στον κόσμο.Η ρεζιλίνη μπορεί να απελευθερώσει το 97% της αποθηκευμένης ενέργειας σχεδόν ακαριαία, σε μόλις ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στον ψύλλο να αναπτύξει ταχύτητα 1,9 μέτρων ανά δευτερόλεπτο κατά την απογείωση. Η επιτάχυνση που δέχεται το σώμα τους φτάνει τα 100 G, δύναμη που θα ήταν θανατηφόρα για οποιοδήποτε θηλαστικό.Ιστορικά, η ρεζιλίνη ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά το 1960 από τον Torkel Weis-Fogh σε φτερά ακρίδων. Στους ψύλλους, η ενέργεια μεταφέρεται από το σώμα στα πόδια μέσω ενός πολύπλοκου συστήματος μοχλών που λειτουργεί ως καταπέλτης. Αυτή η βιολογική μηχανική επιτρέπει στον ψύλλο να πηδά συνεχώς έως και 30.000 φορές χωρίς να κουράζεται, καθιστώντας τον έναν από τους πιο αποδοτικούς αθλητές της φύσης.