Η εκκοκκιστική μηχανή αύξησε την παραγωγή βαμβακιού στις ΗΠΑ από 680.000 σε 85,7 εκατομμύρια κιλά μέσα σε μόλις 15 χρόνια.

Η εκκοκκιστική μηχανή (cotton gin) εφευρέθηκε από τον Eli Whitney το 1793 και έφερε επανάσταση στην επεξεργασία του βαμβακιού. Πριν από αυτή την εφεύρεση, ο διαχωρισμός των σπόρων από τις ίνες του βαμβακιού γινόταν χειροκίνητα και ήταν μια εξαιρετικά αργή διαδικασία. Ένας εργάτης χρειαζόταν μια ολόκληρη ημέρα για να καθαρίσει μόλις μισό κιλό βαμβακιού.Με τη χρήση της μηχανής του Whitney, η παραγωγικότητα αυξήθηκε κατά 50 φορές μέσα σε μία μόνο ημέρα. Αυτό επέτρεψε στους καλλιεργητές του αμερικανικού Νότου να επεκτείνουν τις φυτείες τους με ταχύτατους ρυθμούς. Η παραγωγή εκτοξεύτηκε από τις 3.000 μπάλες το 1790 στις 178.000 μπάλες μέχρι το 1810, αλλάζοντας την οικονομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.Η τεχνολογία αυτή κατέστησε το βαμβάκι το κύριο εξαγωγικό προϊόν της Αμερικής, αντιπροσωπεύοντας πάνω από το 50% των συνολικών εξαγωγών της χώρας μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, η εφεύρεση αυτή οδήγησε δυστυχώς και στην εδραίωση της δουλείας, καθώς η ζήτηση για εργατικά χέρια στις φυτείες αυξήθηκε παράλληλα με την τεχνολογική πρόοδο. Η παγκόσμια αγορά εξαρτήθηκε τόσο πολύ από το αμερικανικό βαμβάκι, που η περίοδος αυτή έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η εποχή του 'King Cotton'.