Οι καμήλες επιβιώνουν χάνοντας έως και το 25% του βάρους τους σε νερό, μια απώλεια που θα ήταν θανατηφόρα για τα περισσότερα ζώα.

Η ικανότητα της καμήλας να αντέχει στην ακραία αφυδάτωση οφείλεται σε εξελικτικές προσαρμογές που μελετώνται εδώ και δεκαετίες από ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο King Faisal. Τα περισσότερα θηλαστικά έχουν σφαιρικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά οι καμήλες διαθέτουν ωοειδή κύτταρα που ρέουν εύκολα ακόμα και όταν το αίμα γίνεται παχύρρευστο λόγω έλλειψης νερού. Αυτό το σχήμα αποτρέπει τη δημιουργία θρόμβων και την καρδιακή καταπόνηση σε συνθήκες ξηρασίας.Όταν μια διψασμένη καμήλα βρει νερό, μπορεί να καταναλώσει έως και 113 λίτρα σε μόλις 13 λεπτά. Τα ερυθρά αιμοσφαίριά της είναι τόσο ελαστικά που μπορούν να διογκωθούν έως και στο 240% του αρχικού τους μεγέθους χωρίς να υποστούν ωσμωτική λύση. Στον αντίποδα, τα κύτταρα άλλων ζώων θα έσπαγαν αμέσως από την απότομη αλλαγή της πίεσης στο αίμα.Επιπλέον, οι καμήλες ελαχιστοποιούν την απώλεια υγρών μέσω των νεφρών τους, παράγοντας ούρα με τη συνοχή σιροπιού και κόπρανα τόσο στεγνά που μπορούν να καούν αμέσως. Η θερμοκρασία του σώματός τους μπορεί επίσης να κυμανθεί από 34 έως 41 βαθμούς Κελσίου για να αποφευχθεί η εφίδρωση. Αυτός ο συνδυασμός φυσιολογικών μηχανισμών καθιστά την καμήλα το πιο ανθεκτικό θηλαστικό σε περιβάλλοντα με ελάχιστους πόρους.