Ο όρος «cupcake» αρχικά αναφερόταν στον τρόπο μέτρησης των υλικών με φλιτζάνι και όχι στο μικρό μέγεθος του γλυκού.

Η πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά στον όρο «cupcake» εντοπίζεται το 1828 στο βιβλίο μαγειρικής «Seventy-five Receipts for Pastry, Cakes, and Sweetmeats» της Eliza Leslie. Εκείνη την εποχή, η χρήση φλιτζανιών αντί για το ζύγισμα των υλικών αποτέλεσε μια επαναστατική αλλαγή στην κουζίνα. Αυτή η προσέγγιση ονομάστηκε «volume cooking» και επέτρεψε σε ανθρώπους χωρίς ακριβό εξοπλισμό να δημιουργούν επιτυχημένες συνταγές.Πριν από αυτή την καινοτομία, τα συστατικά των γλυκών μετριούνταν αποκλειστικά με το βάρος τους, κάτι που απαιτούσε ζυγαριές ακριβείας που ελάχιστα νοικοκυριά διέθεταν. Η απλοποιημένη μέθοδος βασιζόταν σε αναλογίες, όπως η διάσημη συνταγή «1-2-3-4». Αυτή περιλάμβανε ένα φλιτζάνι βούτυρο, δύο φλιτζάνια ζάχαρη, τρία φλιτζάνια αλεύρι και τέσσερα αυγά, δημιουργώντας μια εύκολη βάση για κέικ.Εκτός από τη μέτρηση, ο όρος συνδέθηκε και με το ψήσιμο σε μικρά κεραμικά σκεύη ή φλιτζάνια τσαγιού, τα οποία λειτουργούσαν ως ατομικές φόρμες. Αυτό μείωνε δραματικά τον χρόνο ψησίματος σε σύγκριση με τα μεγάλα καρβέλια κέικ, καθώς η θερμότητα διαπερνούσε πιο γρήγορα τη μικρότερη μάζα ζύμης. Η βιομηχανική παραγωγή ειδικών μεταλλικών φορμών για cupcakes ξεκίνησε μαζικά μόλις στις αρχές του 20ού αιώνα, εδραιώνοντας τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.