Οι Ζήνειες ίνες είναι χιλιάδες λεπτοί σύνδεσμοι που αλλάζουν το σχήμα του φακού στο μάτι σας για να εστιάζετε με ακρίβεια.

Οι Ζήνειες ίνες, γνωστές διεθνώς ως zonules of Zinn, πήραν το όνομά τους από τον Γερμανό ανατόμο Johann Gottfried Zinn, ο οποίος τις περιέγραψε λεπτομερώς το 1755. Πρόκειται για ένα σύνθετο δίκτυο ινιδίων με διάμετρο μόλις 70 έως 80 νανόμετρα το καθένα, τα οποία αποτελούνται κυρίως από τη γλυκοπρωτεΐνη φιμπριλλίνη. Αυτές οι ίνες σχηματίζουν τον κρεμαστήρα σύνδεσμο του φακού, ο οποίος είναι απαραίτητος για τη διατήρηση της δομικής ακεραιότητας και της οπτικής λειτουργίας του οφθαλμού.Η διαδικασία της προσαρμογής βασίζεται στη θεωρία του Helmholtz, η οποία διατυπώθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και παραμένει η επικρατούσα επιστημονική εξήγηση. Σύμφωνα με αυτήν, η σύσπαση του ακτινωτού μυός απελευθερώνει την τάση των Ζήνειων ινών, επιτρέποντας στην ενδογενή ελαστικότητα της κάψουλας του φακού να τον κάνει πιο κυρτό. Αυτή η αλλαγή αυξάνει τη διαθλαστική ισχύ του ματιού, επιτρέποντας την εστίαση σε αντικείμενα που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των 6 μέτρων.Μελέτες δείχνουν ότι ένας υγιής νεαρός άνθρωπος μπορεί να αλλάξει την εστίασή του σε λιγότερο από 350 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ωστόσο, μετά την ηλικία των 40 ετών, η σταδιακή σκλήρυνση του κρυσταλλοειδούς φακού καθιστά αυτή τη διαδικασία δυσκολότερη, οδηγώντας στην εμφάνιση της πρεσβυωπίας. Η ακρίβεια αυτών των ινών είναι τόσο υψηλή που ακόμη και μια ελάχιστη βλάβη ή χαλάρωσή τους μπορεί να προκαλέσει εξάρθρημα του φακού και σοβαρά προβλήματα όρασης.