Οι λεοπαρδάλεις χρησιμοποιούν τα αυτιά τους ως «δορυφορικά πιάτα» για να εντοπίζουν ήχους που ο άνθρωπος δεν μπορεί να ακούσει.

Η ανατομία του αυτιού της λεοπάρδαλης (Panthera pardus) είναι ένα θαύμα της εξελικτικής βιολογίας, σχεδιασμένο για απόλυτη ακρίβεια στο κυνήγι. Κάθε αυτί ελέγχεται από 32 εξειδικευμένους μύες, επιτρέποντας στο ζώο να περιστρέφει το πτερύγιο κατά 180 μοίρες ανεξάρτητα από το άλλο. Αυτή η κίνηση λειτουργεί ακριβώς όπως ένα κινητό δορυφορικό πιάτο που σαρρώνει το περιβάλλον για ηχητικά σήματα.Ενώ το ανθρώπινο αυτί σταματά να αντιλαμβάνεται ήχους γύρω στα 20.000 Hz, οι λεοπαρδάλεις φτάνουν τα 65.000 Hz ή και παραπάνω. Αυτή η ικανότητα τους επιτρέπει να ακούν τους υπερήχους που εκπέμπουν τα μικρά τρωκτικά για να επικοινωνήσουν, οι οποίοι είναι εντελώς αθόρυβοι για εμάς. Μελέτες από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα και το Lion Research Center επιβεβαιώνουν ότι η ακοή είναι η πιο ανεπτυγμένη αίσθηση των αιλουροειδών μετά την όραση.Η δομή του έσω ωτός τους είναι ενισχυμένη με μεγάλες ακουστικές κάψες που λειτουργούν ως αντηχεία για την ενίσχυση των χαμηλών συχνοτήτων. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να ακούσουν το πάτημα ενός ποδιού σε ξερά φύλλα από απόσταση πολλών μέτρων, ακόμη και μέσα σε πυκνή βλάστηση. Η ικανότητα αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωσή τους, καθώς οι λεοπαρδάλεις είναι μοναχικοί κυνηγοί που βασίζονται στον αιφνιδιασμό.