Οι σαπουνόφουσκες είναι πάντα σφαιρικές επειδή η σφαίρα είναι το σχήμα με τη μικρότερη δυνατή επιφάνεια.

Η φυσική πίσω από τις σαπουνόφουσκες βασίζεται στην αρχή της ελαχιστοποίησης της ενέργειας. Το λεπτό στρώμα νερού και σαπουνιού συγκρατείται από την επιφανειακή τάση, μια ελκτική δύναμη μεταξύ των μορίων του υγρού. Τα μόρια στην επιφάνεια έλκονται προς το εσωτερικό της φούσκας, δημιουργώντας μια κατάσταση ελάχιστης επιφάνειας για τον δεδομένο όγκο αέρα που περιέχουν.Σύμφωνα με το μαθηματικό πρόβλημα του Plateau, το οποίο διατυπώθηκε από τον Βέλγο φυσικό Joseph Plateau τον 19ο αιώνα, η σφαίρα είναι το βέλτιστο γεωμετρικό σχήμα για αυτόν τον σκοπό. Οι έρευνες του Plateau με τη χρήση συρμάτινων πλαισίων απέδειξαν ότι οι μεμβράνες σαπουνιού σχηματίζουν πάντα επιφάνειες με τη μικρότερη δυνατή έκταση. Αυτό το φαινόμενο είναι γνωστό στη γεωμετρία ως 'ελάχιστη επιφάνεια'.Η δομή μιας φούσκας αποτελείται από ένα εξαιρετικά λεπτό στρώμα νερού ανάμεσα σε δύο στρώματα μορίων σαπουνιού. Τα μόρια του σαπουνιού έχουν ένα υδρόφιλο άκρο που κολλάει στο νερό και ένα υδρόφοβο άκρο που προεξέχει προς τον αέρα. Αυτή η διάταξη μειώνει την επιφανειακή τάση του καθαρού νερού κατά περίπου το ένα τρίτο, επιτρέποντας στη φούσκα να τεντωθεί χωρίς να σπάσει αμέσως.Η εσωτερική πίεση του αέρα είναι ελαφρώς υψηλότερη από την εξωτερική ατμοσφαιρική πίεση, κάτι που περιγράφεται από την εξίσωση Young-Laplace. Αυτή η διαφορά πίεσης εξισορροπείται ακριβώς από την επιφανειακή τάση της μεμβράνης. Αν δύο φούσκες ενωθούν, θα μοιραστούν έναν κοινό τοίχο για να συνεχίσουν να ελαχιστοποιούν τη συνολική τους επιφάνεια, αποδεικνύοντας την απόλυτη μαθηματική οικονομία της φύσης.