Ο ανθρώπινος εγκέφαλος περιέχει κύτταρα από τη μητέρα του, ενώ και οι μητέρες φιλοξενούν κύτταρα των παιδιών τους για δεκαετίες.

Ο μικροχιμαιρισμός περιγράφει την παρουσία ενός μικρού αριθμού κυττάρων σε έναν οργανισμό που προέρχονται από ένα γενετικά διαφορετικό άτομο. Κατά τη διάρκεια της κύησης, ο πλακούντας επιτρέπει την αμφίδρομη ανταλλαγή κυττάρων μεταξύ μητέρας και εμβρύου. Μια σημαντική μελέτη του 2012 από το Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο Fred Hutchinson στο Σιάτλ εξέτασε τους εγκεφάλους 59 γυναικών μετά θάνατον. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ανδρικό DNA στο 63% των δειγμάτων, το οποίο προερχόταν από προηγούμενες εγκυμοσύνες με αγόρια. Αυτά τα εμβρυϊκά κύτταρα δεν παραμένουν απλώς στο αίμα, αλλά ενσωματώνονται πλήρως στους ιστούς και διαφοροποιούνται σε λειτουργικούς τύπους κυττάρων. Έχει παρατηρηθεί ότι μπορούν να μετατραπούν σε νευρώνες στον εγκέφαλο ή σε μυοκάρδιο στην καρδιά. Η επιστημονική κοινότητα πιστεύει ότι αυτά τα κύτταρα δρουν ως ένα είδος 'εσωτερικού συνεργείου επισκευής'. Συγκεντρώνονται σε σημεία φλεγμονής ή τραυματισμού για να βοηθήσουν στην επούλωση, όπως σε περιπτώσεις καρδιακής ανεπάρκειας. Παράλληλα, έρευνες δείχνουν ότι η παρουσία τους μπορεί να επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας, προσφέροντας προστασία από ορισμένους τύπους καρκίνου ή αυτοάνοσα νοσήματα. Το φαινόμενο αυτό αναδεικνύει ότι η εγκυμοσύνη δεν είναι μια προσωρινή κατάσταση, αλλά μια μόνιμη βιολογική τροποποίηση. Τα κύτταρα αυτά έχουν εντοπιστεί σε μητέρες ακόμη και 94 ετών, αποδεικνύοντας ότι ο δεσμός μητέρας-παιδιού είναι κυριολεκτικά εγγεγραμμένος στη βιολογία μας για πάντα.