Για σχεδόν χίλια χρόνια, η χρήση του τροχού είχε σχεδόν εξαφανιστεί από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Η σταδιακή εγκατάλειψη του τροχού στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική ξεκίνησε μεταξύ του 3ου και του 7ου αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με τον ιστορικό Richard Bulliet στο έργο του «The Camel and the Wheel» (1975), η καμήλα dromedary αποδείχθηκε τεχνολογικά ανώτερη από την άμαξα στις συνθήκες της ερήμου. Ενώ μια άμαξα απαιτούσε δύο βόδια και έναν οδηγό για να μεταφέρει 500 κιλά, μια ομάδα τριών καμηλών μπορούσε να μεταφέρει το ίδιο βάρος με μεγαλύτερη ταχύτητα και χωρίς την ανάγκη για στρωμένους δρόμους.Η συντήρηση του ρωμαϊκού οδικού δικτύου ήταν εξαιρετικά ακριβή και δύσκολη μετά την κατάρρευση της κεντρικής διοίκησης. Οι καμήλες μπορούσαν να διανύσουν έως και 40 χιλιόμετρα την ημέρα σε ανώμαλο έδαφος, ενώ οι τροχοί κολλούσαν στην άμμο και απαιτούσαν συνεχή επισκευή. Επιπλέον, η εφεύρεση του νέου τύπου σαμαριού για καμήλες επέτρεψε τη μεταφορά μεγαλύτερων φορτίων, καθιστώντας τις άμαξες οικονομικά ασύμφορες.Η κυριαρχία της καμήλας ήταν τόσο απόλυτη που οι πόλεις της περιοχής άρχισαν να χτίζονται με στενά, δαιδαλώδη σοκάκια που δεν προέβλεπαν τη διέλευση οχημάτων. Αυτή η κατάσταση διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η ευρωπαϊκή επιρροή και η ανάγκη για πυροβολικό επανέφεραν τους τροχοφόρους δρόμους. Είναι ένα από τα ελάχιστα παραδείγματα στην ιστορία όπου μια κοινωνία εγκατέλειψε μια προηγμένη τεχνολογία για μια πιο αποτελεσματική φυσική λύση.