Ο περιστρεφόμενος διάδρομος στο Μουσείο Γκούγκενχαϊμ προκαλεί την έντονη ψευδαίσθηση ότι πέφτετε, ενώ στην πραγματικότητα μένετε ακίνητοι.

Η συγκεκριμένη εμπειρία βασίζεται στο φαινόμενο της «οπτικά επαγόμενης αυτοκίνησης», όπου το οπτικό ερέθισμα κυριαρχεί πάνω στις υπόλοιπες αισθήσεις. Το αιθουσαίο σύστημα στο εσωτερικό αυτί είναι υπεύθυνο για την ανίχνευση της κίνησης και της βαρύτητας, όμως όταν ολόκληρο το οπτικό πεδίο περιστρέφεται, ο εγκέφαλος δίνει προτεραιότητα στην όραση. Αυτό δημιουργεί μια αισθητηριακή σύγκρουση που ονομάζεται «βέκτιον» (vection), κάνοντας τον επισκέπτη να νιώθει ότι ο ίδιος γέρνει ή πέφτει.Η εγκατάσταση «Inverted» αποτελεί μέρος της ευρύτερης μελέτης του καλλιτέχνη Carsten Höller, ο οποίος συνεργάζεται συχνά με νευροεπιστήμονες για να εξερευνήσει τα όρια της ανθρώπινης αντίληψης. Παρόμοιες κατασκευές, γνωστές ως «Vortex Tunnels», χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του 1970 σε θεματικά πάρκα και μουσεία επιστημών για την επίδειξη της οπτικής απάτης. Έρευνες από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο έχουν δείξει ότι το 90% των ανθρώπων βιώνουν απώλεια ισορροπίας σε τέτοια περιβάλλοντα μέσα σε μόλις 5 δευτερόλεπτα έκθεσης.Ο εγκέφαλος αντιδρά σε αυτή την ασυμφωνία ενεργοποιώντας το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, το οποίο απελευθερώνει αδρεναλίνη ως απόκριση σε έναν υποτιθέμενο κίνδυνο πτώσης. Η μελέτη αυτών των φαινομένων βοηθά τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα παθήσεις όπως η ναυτία των κινήσεων και ο ίλιγγος. Η ακρίβεια της γωνιακής ταχύτητας της περιστροφής είναι κρίσιμη, καθώς ταχύτητες μεταξύ 10 και 20 στροφών ανά λεπτό είναι οι πλέον αποτελεσματικές για την πρόκληση αυτής της ψευδαίσθησης χωρίς να προκαλούν άμεση ναυτία.