Η Σελήνη φαίνεται πολύ μεγαλύτερη όταν βρίσκεται κοντά στον ορίζοντα παρά όταν είναι ψηλά στον ουρανό.

Η «Ψευδαίσθηση της Σελήνης» είναι ένα φαινόμενο που περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Αριστοτέλη τον 4ο αιώνα π.Χ. και αργότερα από τον Πτολεμαίο. Παρά την εντύπωση που έχουμε, η γωνιακή διάμετρος της Σελήνης παραμένει σταθερή στις 0,5 μοίρες περίπου. Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν ότι το είδωλο στον αμφιβληστροειδή μας δεν αλλάζει μέγεθος ανεξάρτητα από τη θέση του στον ουρανό.Μια δημοφιλής θεωρία είναι η «υπόθεση της απόστασης», όπου ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τον ουρανό ως επίπεδο θόλο. Όταν η Σελήνη είναι στον ορίζοντα, ο εγκέφαλος θεωρεί ότι βρίσκεται πιο μακριά από ό,τι όταν είναι στο ζενίθ. Επειδή το είδωλο παραμένει ίδιο αλλά η απόσταση φαίνεται μεγαλύτερη, ο εγκέφαλος συμπεραίνει ότι το αντικείμενο πρέπει να είναι μεγαλύτερο.Μια άλλη εξήγηση είναι η «Ψευδαίσθηση Ebbinghaus», όπου το μέγεθος ενός αντικειμένου κρίνεται σε σχέση με τα γύρω στοιχεία. Στον ορίζοντα, η σύγκριση με μικρά αντικείμενα όπως σπίτια την κάνει να φαίνεται γιγαντιαία. Αντίθετα, στο κενό του ουρανού, στερείται σημείων αναφοράς και φαίνεται μικρότερη. Μελέτες της NASA επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται αποκλειστικά για οφθαλμαπάτη και όχι για ατμοσφαιρική μεγέθυνση.