Τον 14ο αιώνα, η πανοπλία και ο εξοπλισμός ενός ιππότη κόστιζαν όσο ένα σημερινό σπίτι ή ένα πολυτελές αυτοκίνητο.

Κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα, η κατασκευή μιας πλήρους πανοπλίας (plate armor) ήταν μια εξαιρετικά χρονοβόρα και εξειδικευμένη διαδικασία. Κάθε κομμάτι έπρεπε να σφυρηλατηθεί στο χέρι από έμπειρους οπλουργούς ώστε να εφαρμόζει τέλεια στο σώμα του ιππότη, εξασφαλίζοντας μέγιστη προστασία και κινητικότητα. Ένα πλήρες σετ περιλάμβανε περίπου 20 έως 30 κιλά ατσαλιού υψηλής ποιότητας.Σύμφωνα με αρχεία από το 1374, το κόστος για μια πανοπλία, τα όπλα και τα απαραίτητα άλογα μπορούσε να ξεπεράσει τις 20 λίρες Αγγλίας. Για να καταλάβουμε το μέγεθος, ένας ειδικευμένος τοξότης ή ένας τεχνίτης κέρδιζε τότε περίπου 3 έως 6 πένες την ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να εργάζεται πάνω από δέκα χρόνια χωρίς να ξοδέψει τίποτα για να αγοράσει τον βασικό εξοπλισμό ενός ιππότη.Επιπλέον, ο ιππότης χρειαζόταν τουλάχιστον τρία άλογα: το 'destrier' για τη μάχη, το 'palfrey' για το ταξίδι και ένα άλογο μεταφοράς. Το πολεμικό άλογο ήταν το πιο ακριβό στοιχείο, συχνά ακριβότερο και από την ίδια την πανοπλία. Αυτή η οικονομική πραγματικότητα περιόριζε την ιπποσύνη αποκλειστικά στην αριστοκρατία και την πλούσια ελίτ της εποχής, δημιουργώντας μια κλειστή κοινωνική τάξη βασισμένη στον πλούτο.