Ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ ήθελε να απαντάμε στο τηλέφωνο λέγοντας «Ahoy» αντί για «Hello».

Όταν ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ κατοχύρωσε την πατέντα για το τηλέφωνο το 1876, πίστευε ακράδαντα ότι το «Ahoy» ήταν ο καταλληλότερος χαιρετισμός. Η λέξη αυτή προέρχεται από την παλιά ολλανδική λέξη «hoi» και χρησιμοποιούνταν για αιώνες από ναυτικούς για να τραβήξουν την προσοχή άλλων πλοίων. Ο Μπελ συνέχισε να χρησιμοποιεί αυτή τη φράση σε όλη του τη ζωή, αρνούμενος να υιοθετήσει την εναλλακτική πρόταση.Η αλλαγή ήρθε το 1877 όταν ο Τόμας Έντισον πρότεινε τη λέξη «Hello» ως έναν πιο πρακτικό τρόπο για να ξεκινά μια κλήση. Σε μια επιστολή του προς τον T.B.A. David, πρόεδρο της Central District and Printing Telegraph Company στο Πίτσμπουργκ, ο Έντισον υποστήριξε ότι το «Hello» ακουγόταν πιο καθαρά από μεγάλες αποστάσεις. Εκείνη την εποχή, οι τηλεφωνικές γραμμές ήταν συχνά ανοιχτές μόνιμα, οπότε χρειαζόταν μια λέξη που να ξεχωρίζει από τον θόρυβο του περιβάλλοντος.Η επικράτηση του «Hello» εδραιώθηκε οριστικά το 1878 με την έκδοση των πρώτων τηλεφωνικών καταλόγων στο New Haven του Κονέκτικατ. Οι κατάλογοι αυτοί περιλάμβαναν ειδικό τμήμα οδηγιών που προέτρεπε τους χρήστες να ξεκινούν τη συνομιλία τους με ένα «σταθερό Hello». Μέχρι το 1880, οι τηλεφωνήτριες στα κέντρα είχαν γίνει γνωστές ως «Hello Girls», σφραγίζοντας την ήττα της πρότασης του Μπελ στην ιστορία της επικοινωνίας.