Τον 18ο αιώνα, ένας ανανάς κόστιζε έως και 8.000 δολάρια, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να τον νοικιάζουν απλώς για να τον επιδείξουν.

Η ιστορία του ανανά ως συμβόλου πολυτελείας ξεκίνησε μετά την άφιξη του Χριστόφορου Κολόμβου στη Γουαδελούπη το 1493. Κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, η μεταφορά του φρούτου στην Ευρώπη απαιτούσε ταξίδια πολλών μηνών με ιστιοφόρα μέσα από θερμά κλίματα. Η έλλειψη ψύξης σήμαινε ότι μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό των καρπών έφτανε σε καλή κατάσταση, εκτοξεύοντας την τιμή τους στις 5.000 με 8.000 σημερινά δολάρια ανά μονάδα.Το 1675, ο Βασιλιάς Κάρολος Β' της Αγγλίας ανέθεσε στον ζωγράφο Hendrik Danckerts να απαθανατίσει τη στιγμή που ο κηπουρός του, John Rose, του παρουσίαζε τον πρώτο ανανά που καλλιεργήθηκε σε βρετανικό έδαφος. Αυτό το πορτρέτο εδραίωσε το φρούτο ως βασιλικό προνόμιο. Η ζήτηση ήταν τόσο υψηλή που δημιουργήθηκε μια ολόκληρη αγορά ενοικίασης. Οι έμποροι νοίκιαζαν τον ίδιο ανανά σε πολλές οικογένειες την ίδια εβδομάδα, μέχρι το φρούτο να αρχίσει να σαπίζει οριστικά.Η αρχιτεκτονική της εποχής επηρεάστηκε επίσης από αυτή τη μανία, με το σχήμα του ανανά να κοσμεί πύλες, έπιπλα και δημόσια κτίρια ως ένδειξη φιλοξενίας και πλούτου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Dunmore Pineapple στη Σκωτία, ένα κτίριο του 1761 με τρούλο σε σχήμα ανανά ύψους 14 μέτρων. Η κυριαρχία του ανανά ως είδους πολυτελείας άρχισε να φθίνει μόνο μετά το 1800, όταν οι ταχύτερες μεταφορές και οι βελτιωμένες τεχνικές θερμοκηπίων έκαναν το φρούτο πιο προσιτό στο ευρύ κοινό.