Ο κρόκος Κοζάνης χρησιμοποιούνταν ιστορικά ως φυσικό συντηρητικό για το γιαούρτι.

Ο κρόκος (Crocus sativus) περιέχει ισχυρές βιοδραστικές ενώσεις όπως η κροκίνη, η πικροκροκίνη και η σαφρανάλη. Μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Food Science and Technology δείχνουν ότι αυτές οι ουσίες διαθέτουν σημαντικές αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, η κροκίνη αναστέλλει την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών όπως η Salmonella και ο Staphylococcus aureus.Στην αρχαία Περσία, γύρω στον 10ο αιώνα π.Χ., η χρήση του κρόκου στα γαλακτοκομικά ήταν ζωτικής σημασίας για την επιβίωση των προβιοτικών καλλιεργειών. Η προσθήκη του επιβράδυνε την οξείδωση των λιπαρών και τη δράση των μυκήτων που προκαλούν αλλοίωση. Αυτό ήταν ιδιαίτερα σημαντικό σε περιοχές με μέσες θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών Κελσίου, όπου το γιαούρτι θα χαλούσε σε λίγες ώρες.Σύμφωνα με έρευνες από το Πανεπιστήμιο Γεωργικών Επιστημών της Ισλανδίας, ο κρόκος λειτουργεί ως φυσικό προστατευτικό στρώμα για τα βακτήρια Lactobacillus. Αυτό σημαίνει ότι τα ωφέλιμα βακτήρια παρέμεναν ενεργά, ενώ τα επιβλαβή καταστέλλονταν. Η πρακτική αυτή αποτελεί ένα από τα παλαιότερα παραδείγματα βιο-συντήρησης τροφίμων στην ανθρώπινη ιστορία.