Η New York Post χρησιμοποιεί το «χάσμα περιέργειας» για να ωθεί τους αναγνώστες σε κλικ μέσω εντυπωσιασμού.

Η έννοια του «χάσματος περιέργειας» (curiosity gap) αναπτύχθηκε από τον καθηγητή George Loewenstein του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon το 1994. Η θεωρία του υποστηρίζει ότι η περιέργεια λειτουργεί όπως η πείνα: όταν συνειδητοποιούμε ότι μας λείπει μια πληροφορία, νιώθουμε μια δυσάρεστη στέρηση που μας ωθεί να την αναζητήσουμε.Η New York Post, η οποία ιδρύθηκε το 1801 από τον Alexander Hamilton, έχει εξελιχθεί σε ηγετική δύναμη του ταμπλοϊντισμού. Χρησιμοποιεί τεχνικές που ενεργοποιούν το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, εκκρίνοντας ντοπαμίνη όταν ο αναγνώστης προβλέπει ότι θα μάθει κάτι σοκαριστικό. Οι τίτλοι της συχνά παραλείπουν το κύριο θέμα της πρότασης, αναγκάζοντας τον εγκέφαλο να ολοκληρώσει το σχήμα μέσω του κλικ.Μελέτες νευροεπιστήμης δείχνουν ότι η αβεβαιότητα ενεργοποιεί την πρόσθια έλικα του προσαγωγίου, μια περιοχή που σχετίζεται με τη σύγκρουση και την αξιολόγηση σφαλμάτων. Μέσα από τη χρήση έντονων χρωμάτων και κεφαλαίων γραμμάτων, η εφημερίδα προκαλεί μια άμεση αντίδραση στην αμυγδαλή, το κέντρο επεξεργασίας συναισθημάτων. Αυτό το μοντέλο «κίτρινου τύπου» έχει αποδειχθεί εξαιρετικά κερδοφόρο στην ψηφιακή εποχή, αυξάνοντας την επισκεψιμότητα μέσω της σκόπιμης χειραγώγησης των ενστίκτων επιβίωσης.