Κατά την εποχή του Μπαρόκ, τα καφενεία ονομάζονταν «Πανεπιστήμια της Πένας» επειδή με το κόστος ενός καφέ μπορούσε κανείς να συμμετάσχει σε κορυφαίες πνευματικές συζητήσεις.

Η άνοδος των καφενείων στην Αγγλία ξεκίνησε το 1652, όταν ο Pasqua Rosée άνοιξε το πρώτο κατάστημα στο Λονδίνο. Μέχρι το 1700, υπήρχαν πάνω από 3.000 καφενεία στην πόλη, τα οποία λειτουργούσαν ως κέντρα πληροφόρησης και εκπαίδευσης. Η ονομασία «Πανεπιστήμια της Πένας» (Penny Universities) προέκυψε επειδή η είσοδος και ένας καφές κόστιζαν μία πένα, επιτρέποντας σε ανθρώπους κάθε τάξης να ακούν διαλέξεις και να διαβάζουν εφημερίδες.Πριν την εξάπλωση του καφέ, οι Ευρωπαίοι κατανάλωναν καθημερινά μεγάλες ποσότητες μπύρας και κρασιού, καθώς το νερό ήταν συχνά μολυσμένο. Η μετάβαση από ένα κατασταλτικό (αλκοόλ) σε ένα διεγερτικό (καφεΐνη) άλλαξε ριζικά την παραγωγικότητα της κοινωνίας. Ο ιστορικός Markman Ellis σημειώνει ότι τα καφενεία ήταν οι πρώτοι χώροι όπου η κοινωνική θέση δεν καθόριζε τη συμμετοχή στον διάλογο, προωθώντας τη δημοκρατική ανταλλαγή ιδεών.Σημαντικά επιστημονικά έργα, όπως το «Principia Mathematica» του Isaac Newton, συζητήθηκαν εκτενώς σε τέτοιους χώρους πριν την επίσημη αναγνώρισή τους. Το καφενείο του Edward Lloyd έγινε το κέντρο της παγκόσμιας ναυτιλιακής ασφάλισης, ενώ το Jonathan's Coffee House εξελίχθηκε στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου. Αυτό το περιβάλλον «συλλογικής νοημοσύνης» θεωρείται από τους σύγχρονους ερευνητές ως ο πρόδρομος του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.