Η «Χρυσή Ώρα» είναι τα πρώτα 60 λεπτά μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό, όπου η ιατρική βοήθεια κρίνει τη ζωή ή τον θάνατο.

Ο όρος «Χρυσή Ώρα» καθιερώθηκε από τον Δρ. R Adams Cowley, ιδρυτή του Shock Trauma Center στο Πανεπιστήμιο του Maryland το 1970. Ο Cowley παρατήρησε ότι υπάρχει ένα κρίσιμο χρονικό παράθυρο μεταξύ ζωής και θανάτου, όπου η έγκαιρη παρέμβαση μπορεί να σταματήσει την εσωτερική αιμορραγία και την ανεπάρκεια οργάνων. Κατά τη διάρκεια αυτών των 60 λεπτών, οι αντιρροπιστικοί μηχανισμοί του οργανισμού προσπαθούν να διατηρήσουν την αιμάτωση των ζωτικών οργάνων.Αν η ιατρική φροντίδα καθυστερήσει, το σώμα εισέρχεται σε κατάσταση μη αναστρέψιμου σοκ, όπου ακόμη και η μεταγενέστερη θεραπεία μπορεί να αποτύχει. Σύμφωνα με μελέτες του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, η θνησιμότητα μειώνεται έως και 25% όταν οι τραυματίες μεταφέρονται σε εξειδικευμένα κέντρα τραύματος εντός αυτού του πλαισίου. Η έννοια αυτή οδήγησε στην ανάπτυξη των σύγχρονων συστημάτων επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας και των αεροδιακομιδών παγκοσμίως.Στη σύγχρονη τραυματολογία, η «Χρυσή Ώρα» παραμένει θεμελιώδης αρχή, αν και οι γιατροί τονίζουν ότι για ορισμένους τραυματισμούς, όπως οι ρήξεις μεγάλων αγγείων, ο χρόνος είναι ακόμη πιο περιορισμένος. Η εστίαση πλέον δίνεται στα «Πλατινένια Δέκα Λεπτά», που αφορούν τον χρόνο παραμονής στον τόπο του ατυχήματος πριν τη μεταφορά. Η γρήγορη λήψη αποφάσεων και η άμεση πρόσβαση σε χειρουργείο αποτελούν τους βασικούς πυλώνες για τη διάσωση χιλιάδων ζωών ετησίως.