Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ψυχολόγος B.F. Skinner εκπαίδευσε περιστέρια για να καθοδηγούν πυραύλους προς τον στόχο τους.

Το Project Pigeon ξεκίνησε το 1940 από τον διάσημο συμπεριφοριστή B.F. Skinner με χρηματοδότηση 25.000 δολαρίων από το Εθνικό Συμβούλιο Αμυντικής Έρευνας των ΗΠΑ. Ο Skinner χρησιμοποίησε την τεχνική της συντελεστικής μάθησης για να εκπαιδεύσει τα περιστέρια να αναγνωρίζουν συγκεκριμένους στόχους, όπως πλοία στη θάλασσα. Τα πουλιά ανταμείβονταν με σπόρους καλαμποκιού κάθε φορά που ράμφιζαν σωστά το κέντρο του στόχου σε μια κινούμενη οθόνη.Η τεχνική διάταξη περιλάμβανε τρία περιστέρια στο ρύγχος ενός πυραύλου τύπου Pelican, ώστε να υπάρχει πλειοψηφική απόφαση για την πορεία. Αν δύο από τα τρία πουλιά συμφωνούσαν για την κατεύθυνση, ο πύραυλος έστρεφε προς τα εκεί. Τα περιστέρια μπορούσαν να ραμφίζουν έως και τέσσερις φορές το δευτερόλεπτο, επιτρέποντας στον πύραυλο να κάνει ακαριαίες διορθώσεις πορείας που τα τότε ηλεκτρονικά συστήματα δεν μπορούσαν να επιτύχουν.Παρά την επιτυχία των εργαστηριακών δοκιμών, το πρόγραμμα τερματίστηκε στις 8 Οκτωβρίου 1944. Οι στρατιωτικοί αξιωματούχοι δυσκολεύονταν να πάρουν στα σοβαρά ένα όπλο που βασιζόταν σε πουλιά, ενώ παράλληλα αναπτύσσονταν οι πρώτες τεχνολογίες ραντάρ. Ο Skinner αργότερα δήλωσε ότι το πρόβλημα δεν ήταν η αποτελεσματικότητα των περιστεριών, αλλά το γεγονός ότι κανείς δεν μπορούσε να εμπιστευτεί τη ζωή του σε ένα περιστέρι μέσα σε μια βόμβα.