Τα τηλεφωνικά σήματα ταξιδεύουν σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, ξεπερνώντας κατά πολύ την ταχύτητα του ήχου.

Η ταχύτητα του ήχου στον αέρα υπό κανονικές συνθήκες (20 βαθμούς Κελσίου) είναι περίπου 343 μέτρα το δευτερόλεπτο. Σε αντίθεση με αυτό, τα ηλεκτρομαγνητικά σήματα στα χάλκινα καλώδια ή οι φωτεινοί παλμοί στις οπτικές ίνες ταξιδεύουν με ταχύτητες που φτάνουν το 70% έως 99% της ταχύτητας του φωτός στο κενό. Η ταχύτητα του φωτός είναι ακριβώς 299.792.458 μέτρα το δευτερόλεπτο, μια σταθερά που καθορίστηκε από το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών το 1983.Όταν μιλάτε στο τηλέφωνο, το μικρόφωνο μετατρέπει τα ηχητικά κύματα σε ψηφιακά δεδομένα. Αυτά τα δεδομένα μεταδίδονται μέσω υποβρύχιων καλωδίων οπτικών ινών που συνδέουν ηπείρους, όπως το καλώδιο Marea στον Ατλαντικό Ωκεανό, το οποίο μπορεί να μεταδώσει 160 terabits ανά δευτερόλεπτο. Λόγω της τεράστιας διαφοράς ταχύτητας, το σήμα μπορεί να διανύσει την περίμετρο της Γης, που είναι περίπου 40.075 χιλιόμετρα, σε κλάσματα του δευτερολέπτου.Η καθυστέρηση που παρατηρούμε μερικές φορές στις κλήσεις, γνωστή ως latency, δεν οφείλεται στην ταχύτητα του σήματος αλλά στην επεξεργασία των δεδομένων από τους δρομολογητές και τους διακομιστές. Μελέτες από ιδρύματα όπως το MIT έχουν δείξει ότι η ανθρώπινη αντίληψη αρχίζει να παρατηρεί καθυστέρηση μόνο όταν αυτή ξεπερνά τα 150 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Η φυσική μετάδοση του σήματος παραμένει ένα από τα ταχύτερα φαινόμενα που χρησιμοποιεί η καθημερινή τεχνολογία.