Η ανάγνωση μυθιστορημάτων γυμνάζει τον εγκέφαλο όπως η άσκηση τους μυς.

Μια σημαντική μελέτη του Πανεπιστημίου Emory το 2013 χρησιμοποίησε λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) για να εξετάσει τις επιδράσεις της ανάγνωσης στον εγκέφαλο. Οι ερευνητές μελέτησαν 21 φοιτητές που διάβαζαν το θρίλερ «Pompeii» του Robert Harris για 19 συνεχόμενες ημέρες. Τα αποτελέσματα έδειξαν αυξημένη συνδεσιμότητα στον αριστερό κροταφικό λοβό, την περιοχή που σχετίζεται με τη γλωσσική δεκτικότητα.Επιπλέον, παρατηρήθηκε αυξημένη δραστηριότητα στην κεντρική αύλακα του εγκεφάλου, η οποία είναι η κύρια αισθητικοκινητική περιοχή. Αυτό σημαίνει ότι όταν διαβάζουμε για μια δράση, ο εγκέφαλος την αναπαριστά σαν να τη βιώνει σωματικά. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «ενσώματη γνωστική λειτουργία» και εξηγεί γιατί νιώθουμε ότι βρισκόμαστε μέσα στην ιστορία.Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι αυτές οι νευρωνικές αλλαγές παρέμεναν ενεργές για τουλάχιστον πέντε ημέρες μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου. Η διαδικασία αυτή ενισχύει τη νευροπλαστικότητα, επιτρέποντας στον εγκέφαλο να δημιουργεί νέες συνδέσεις και να βελτιώνει τη γνωστική ευελιξία. Ουσιαστικά, η ανάγνωση λειτουργεί ως μια μορφή «μυϊκής μνήμης» για το πνεύμα, προετοιμάζοντάς το για σύνθετες νοητικές προκλήσεις.