Κάθε σου ανάσα συνδέεται με τον θάνατο ενός αστεριού, καθώς το οξυγόνο που αναπνέεις είναι η «στάχτη» που απέμεινε από την έκρηξη αρχαίων άστρων.

Σύμφωνα με τη θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης, το πρώιμο σύμπαν περιείχε σχεδόν αποκλειστικά υδρογόνο και ήλιο. Στοιχεία όπως το οξυγόνο, ο άνθρακας και ο σίδηρος δημιουργήθηκαν πολύ αργότερα μέσω της αστρικής πυρηνοσύνθεσης. Αυτή η διαδικασία συμβαίνει στον πυρήνα άστρων με μάζα τουλάχιστον οκτώ φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο μας.Στα τελευταία στάδια της ζωής τους, αυτά τα άστρα φτάνουν σε θερμοκρασίες άνω των 600 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου. Υπό αυτή την ακραία πίεση, οι πυρήνες ηλίου συντήκονται για να σχηματίσουν βαρύτερα στοιχεία. Το οξυγόνο-16, το πιο κοινό ισότοπο, παράγεται κυρίως κατά τη διάρκεια της καύσης του ηλίου και του νέου.Όταν το άστρο εξαντλήσει τα καύσιμά του, καταρρέει και εκρήγνυται ως υπερκαινοφανής (supernova). Αυτή η βίαιη έκρηξη εκτοξεύει τα στοιχεία που δημιουργήθηκαν στον πυρήνα του στο διαστρικό μέσο με τεράστιες ταχύτητες. Αυτά τα «αστρικά απόβλητα» εμπλουτίζουν τα νέφη αερίων από τα οποία γεννιούνται νέα ηλιακά συστήματα.Μελέτες από τη NASA και το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο (ESO) επιβεβαιώνουν ότι το οξυγόνο είναι το τρίτο πιο άφθονο στοιχείο στο σύμπαν. Στο ανθρώπινο σώμα, το οξυγόνο αποτελεί περίπου το 65% της συνολικής μάζας. Κάθε μόριο οξυγόνου στους πνεύμονές μας προέρχεται από ένα άστρο που πέθανε πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.