Η μυρωδιά φρεσκάδας μετά την καταιγίδα οφείλεται στο όζον που δημιουργείται από τους κεραυνούς.

Η χαρακτηριστική οσμή που προηγείται ή έπεται μιας καταιγίδας ονομάζεται επιστημονικά πετριχώρ, αλλά η συγκεκριμένη «καθαρή» μυρωδιά προέρχεται από το όζον (O3). Κατά τη διάρκεια μιας ηλεκτρικής εκκένωσης, ο κεραυνός θερμαίνει τον αέρα έως και τους 30.000 βαθμούς Κελσίου, θερμοκρασία πενταπλάσια από την επιφάνεια του Ήλιου. Αυτή η ακραία ενέργεια διασπά τα σταθερά διατομικά μόρια αζώτου (N2) και οξυγόνου (O2) της ατμόσφαιρας σε μεμονωμένα άτομα.Τα ελεύθερα άτομα οξυγόνου αντιδρούν γρήγορα με άλλα μόρια οξυγόνου για να σχηματίσουν το όζον. Το όνομα «όζον» προτάθηκε το 1840 από τον Γερμανό χημικό Christian Friedrich Schönbein, ο οποίος παρατήρησε την ίδια οσμή κατά τη διάρκεια πειραμάτων ηλεκτρόλυσης. Η λέξη προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ρήμα «όζειν», που σημαίνει «αναδίδω οσμή».Η ανθρώπινη όσφρηση είναι αξιοσημείωτα οξεία στην ανίχνευση του όζοντος, καθώς το αντιλαμβανόμαστε σε συγκεντρώσεις μόλις 10 μερών ανά δισεκατομμύριο (ppb). Τα καθοδικά ρεύματα αέρα από τα υψηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας μεταφέρουν το όζον στο επίπεδο του εδάφους πριν ξεσπάσει η βροχή. Αυτός είναι ο λόγος που πολλοί άνθρωποι μπορούν κυριολεκτικά να «μυρίσουν» μια καταιγίδα που πλησιάζει πριν καν εμφανιστούν οι πρώτες σταγόνες.