Το ουράνιο τόξο που βλέπετε είναι απόλυτα μοναδικό για εσάς.

Το ουράνιο τόξο δημιουργείται μέσω των φαινομένων της διάθλασης, της αντανάκλασης και της διασποράς του φωτός μέσα σε σταγόνες νερού. Όταν το ηλιακό φως εισέρχεται σε μια σταγόνα, κάμπτεται, αντανακλάται στο πίσω μέρος της και κάμπτεται ξανά καθώς εξέρχεται. Αυτή η διαδικασία διαχωρίζει το λευκό φως στα χρώματα του φάσματος, τα οποία βλέπουμε σε γωνία περίπου 42 μοιρών σε σχέση με την αντιηλιακή κατεύθυνση.Επειδή το φαινόμενο βασίζεται στη γεωμετρική σχέση μεταξύ του ήλιου, των σταγόνων και του παρατηρητή, η εικόνα μεταβάλλεται με την παραμικρή κίνηση. Κάθε μάτι, ακόμα και του ίδιου ανθρώπου, προσλαμβάνει φως από διαφορετικό σύνολο σταγονιδίων τη δεδομένη στιγμή. Αυτό σημαίνει ότι δύο άτομα που κοιτάζουν το ίδιο «τόξο» στην πραγματικότητα βλέπουν δύο διαφορετικά οπτικά είδωλα που απλώς συμπίπτουν στον χώρο.Ο Καρτέσιος ήταν ένας από τους πρώτους που εξήγησε μαθηματικά αυτό το φαινόμενο το 1637, προσδιορίζοντας τη γωνία των 42 μοιρών. Η σύγχρονη φυσική επιβεβαιώνει ότι το ουράνιο τόξο δεν υπάρχει σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία στον ουρανό, αλλά είναι μια υποκειμενική οπτική εμπειρία. Χωρίς έναν παρατηρητή σε μια συγκεκριμένη θέση, το συγκεκριμένο ουράνιο τόξο που βλέπετε εσείς δεν υφίσταται καν.