Τα γκνου έχουν τόσο ισχυρό ένστικτο μετανάστευσης που συχνά βουτούν με ορμή σε ξερές κοίτες ποταμών νομίζοντας πως έχουν νερό.

Η Μεγάλη Μετανάστευση περιλαμβάνει τη μετακίνηση περίπου 1,5 εκατομμυρίου γκνου μεταξύ του Σερενγκέτι στην Τανζανία και του Μασάι Μάρα στην Κένυα. Αυτό το ταξίδι των 800 χιλιομέτρων καθοδηγείται από τις εποχιακές βροχοπτώσεις και την ανάγκη για φρέσκο χορτάρι. Τα γκνου δεν διαθέτουν ηγετική δομή, αλλά βασίζονται στην «νοημοσύνη του σμήνους», όπου η κίνηση ενός ατόμου πυροδοτεί μια αλυσιδωτή αντίδραση σε χιλιάδες άλλα.Σύμφωνα με μελέτες πεδίου στο Εθνικό Πάρκο Σερενγκέτι, η ορμή της μετανάστευσης είναι τόσο ισχυρή που τα ζώα εισέρχονται σε μια κατάσταση «γνωστικής τύφλωσης». Ο εγκέφαλός τους είναι προγραμματισμένος να αναγνωρίζει συγκεκριμένα γεωγραφικά χαρακτηριστικά, όπως οι απότομες όχθες, ως σημεία διέλευσης. Όταν οι βροχές καθυστερούν, οι κοίτες των ποταμών παραμένουν στεγνές, αλλά τα οπτικά ερεθίσματα της όχθης παραμένουν ίδια.Ερευνητές έχουν παρατηρήσει ότι η πίεση από τα ζώα που ακολουθούν στο πίσω μέρος του κοπαδιού δεν αφήνει περιθώρια στα προπορευόμενα γκνου να σταματήσουν ή να αξιολογήσουν το βάθος του νερού. Αυτό το φαινόμενο οδηγεί σε μαζικούς θανάτους, με χιλιάδες ζώα να πνίγονται ή να τραυματίζονται θανάσιμα από την πτώση σε βράχια. Υπολογίζεται ότι περίπου 6.250 γκνου πνίγονται κάθε χρόνο μόνο στον ποταμό Μάρα, προσφέροντας τόνους βιομάζας στο οικοσύστημα του ποταμού.