Ορισμένα φυτά της ερήμου επιβιώνουν αντλώντας νερό από τον αέρα με υγρασία μόλις 30%.

Η ικανότητα των φυτών της ερήμου να συλλέγουν νερό από την ατμόσφαιρα αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα εξελικτικής προσαρμογής. Η Welwitschia mirabilis, που ενδημεί στην έρημο Ναμίμπ, χρησιμοποιεί τα τεράστια φύλλα της για να συλλέγει την πρωινή ομίχλη που έρχεται από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Το φυτό αυτό μπορεί να ζήσει από 1.000 έως και 1.500 χρόνια χάρη σε αυτή τη στρατηγική.Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο και το MIT έχουν μελετήσει πώς οι μικροσκοπικές δομές στην επιφάνεια των φύλλων δημιουργούν τριχοειδείς δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις επιτρέπουν τη συμπύκνωση του νερού ακόμα και όταν η σχετική υγρασία πέφτει στο 30%. Για σύγκριση, τα περισσότερα γεωργικά φυτά σταματούν να λειτουργούν και μαραίνονται όταν η υγρασία πέσει κάτω από το 40-50%.Ο θάμνος κρεόσοτο (Larrea tridentata) χρησιμοποιεί μια παρόμοια μέθοδο με κηρώδη ρητίνη που εμποδίζει την εξάτμιση και παγιδεύει τα μόρια του νερού. Η βιομιμητική επιστήμη χρησιμοποιεί σήμερα αυτά τα πρότυπα για να σχεδιάσει νέα υλικά συλλογής νερού. Αυτές οι τεχνολογίες στοχεύουν στην παροχή πόσιμου νερού σε άνυδρες περιοχές του πλανήτη χωρίς τη χρήση ενέργειας.