Η Σελήνη απομακρύνεται από τη Γη κατά 3,8 εκατοστά κάθε χρόνο, γεγονός που μελλοντικά θα καταργήσει τις ολικές ηλιακές εκλείψεις.

Η σταδιακή απομάκρυνση της Σελήνης οφείλεται στις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκεί η βαρύτητά της στους ωκεανούς της Γης. Αυτή η αλληλεπίδραση προκαλεί μια «παλιρροϊκή διόγκωση» που επιβραδύνει την περιστροφή της Γης και μεταφέρει ενέργεια στη Σελήνη, ωθώντας την σε υψηλότερη τροχιά.Η ακριβής μέτρηση αυτής της απόστασης, που ανέρχεται σε 3,82 εκατοστά ετησίως, κατέστη δυνατή χάρη στο πείραμα Lunar Laser Ranging. Οι αστροναύτες των αποστολών Apollo 11, 14 και 15 τοποθέτησαν ειδικούς ανακλαστήρες στην επιφάνεια της Σελήνης μεταξύ 1969 και 1971. Από τότε, παρατηρητήρια στη Γη στέλνουν ακτίνες λέιζερ σε αυτούς τους καθρέφτες για να υπολογίσουν την απόσταση με ακρίβεια χιλιοστού.Σύμφωνα με τη NASA και μελέτες αστροφυσικών, σε περίπου 600 εκατομμύρια χρόνια η Σελήνη θα έχει απομακρυνθεί τόσο ώστε ακόμη και στο πλησιέστερο σημείο της (περίγειο) δεν θα μπορεί να καλύψει τον Ήλιο. Αυτό σημαίνει ότι οι κάτοικοι της Γης θα βλέπουν μόνο δακτυλιοειδείς εκλείψεις, όπου ένας πύρινος δακτύλιος περιβάλλει το σκοτεινό φεγγάρι.Είναι αξιοσημείωτο ότι η ανθρωπότητα ζει σε μια σπάνια κοσμική συγκυρία όπου τα δύο σώματα φαίνονται σχεδόν πανομοιότυπα σε μέγεθος. Πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, η Σελήνη ήταν πολύ πιο κοντά και φαινόταν πολύ μεγαλύτερη, καλύπτοντας εύκολα τον Ήλιο και το στέμμα του.