Τα περιττώματα της καμήλας είναι τόσο ξηρά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αμέσως ως καύσιμη ύλη για φωτιά.

Οι καμήλες διαθέτουν έναν από τους πιο αποδοτικούς μηχανισμούς διαχείρισης νερού στο ζωικό βασίλειο, επιτρέποντάς τους να επιβιώνουν σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών Κελσίου. Το παχύ έντερο της καμήλας, το οποίο φτάνει σε μήκος τα 13 μέτρα, απορροφά σχεδόν κάθε σταγόνα υγρασίας από την τροφή πριν αυτή αποβληθεί.Ενώ τα περιττώματα των περισσότερων θηλαστικών περιέχουν σημαντικό ποσοστό νερού, η υγρασία στις ακαθαρσίες της καμήλας είναι μικρότερη από 20%. Αυτό το ποσοστό είναι τόσο χαμηλό που τα περιττώματα μπορούν να καούν αμέσως μόλις αποβληθούν, λειτουργώντας ως βιομάζα υψηλής ενεργειακής πυκνότητας. Ιστορικά, οι φυλές των Βεδουίνων στην Αραβική Χερσόνησο βασίζονταν σε αυτόν τον πόρο για το μαγείρεμα και τη θέρμανση εδώ και χιλιάδες χρόνια.Επιπλέον, τα νεφρά της καμήλας παράγουν ούρα που είναι δύο φορές πιο πυκνά από το θαλασσινό νερό, εξοικονομώντας περαιτέρω υγρά. Μελέτες από το Πανεπιστήμιο Ben-Gurion έχουν δείξει ότι οι καμήλες μπορούν να χάσουν έως και το 30% του σωματικού τους βάρους σε νερό χωρίς σοβαρές επιπτώσεις. Αυτή η βιολογική τελειότητα μετατρέπει τα απόβλητά τους σε έναν πολύτιμο, έτοιμο προς χρήση ενεργειακό πόρο για τους ανθρώπους της ερήμου.