Κάθε email που στέλνετε τεμαχίζεται σε μικρά «πακέτα» που ταξιδεύουν ανεξάρτητα μέσω διαφορετικών διαδρομών στο διαδίκτυο.

Η τεχνολογία της μεταγωγής πακέτων (packet switching) αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από τους Paul Baran και Donald Davies. Πριν από αυτή, τα δίκτυα χρησιμοποιούσαν τη μεταγωγή κυκλώματος, όπου μια γραμμή έμενε αποκλειστικά δεσμευμένη για μία επικοινωνία, όπως στα παλιά τηλέφωνα. Η νέα μέθοδος επέτρεψε σε πολλούς χρήστες να μοιράζονται τα ίδια καλώδια ταυτόχρονα, αυξάνοντας κατακόρυφα την αποδοτικότητα.Κάθε πακέτο δεδομένων περιέχει μια «κεφαλίδα» (header) με τη διεύθυνση IP του αποστολέα και του παραλήπτη, καθώς και τον αριθμό σειράς του πακέτου. Το πρωτόκολλο TCP (Transmission Control Protocol) είναι υπεύθυνο για τον τεμαχισμό του email και την επανασυναρμολόγησή του. Αν ένα πακέτο χαθεί ή καταστραφεί κατά τη διαδρομή, το TCP ζητά αυτόματα την επαναποστολή του μόνο για το συγκεκριμένο κομμάτι.Οι δρομολογητές (routers) σε όλο τον κόσμο αναλύουν την κίνηση σε πραγματικό χρόνο και κατευθύνουν κάθε πακέτο από την ταχύτερη δυνατή οδό. Αυτό σημαίνει ότι το πρώτο μέρος του email σας μπορεί να περάσει από τη Γερμανία και το δεύτερο από τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά θα ενωθούν ακαριαία στον υπολογιστή του παραλήπτη. Αυτή η αποκεντρωμένη δομή καθιστά το διαδίκτυο εξαιρετικά ανθεκτικό σε βλάβες, καθώς τα δεδομένα μπορούν απλά να «παρακάμψουν» ένα προβληματικό σημείο.