Οι αγριόχοιροι στη Γερμανία παραμένουν ραδιενεργοί δεκαετίες μετά το Τσερνόμπιλ λόγω των υπόγειων μανιταριών που τρώνε.

Το φαινόμενο είναι γνωστό ως «Παράδοξο των Αγριόχοιρων» και μελετήθηκε εκτενώς από ερευνητές του Πανεπιστημίου Leibniz του Ανόβερου και του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Βιέννης. Η μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε το 2023 στο περιοδικό Environmental Science & Technology, αποκάλυψε ότι η μόλυνση δεν προέρχεται μόνο από το Τσερνόμπιλ το 1986. Περίπου το 10% έως 68% της ραδιενέργειας σε ορισμένα δείγματα προέρχεται από δοκιμές πυρηνικών όπλων που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 1950 και του 1960.Το κύριο αίτιο είναι το ισότοπο καίσιο-137, το οποίο έχει ημιζωή περίπου 30 έτη. Καθώς η βροχή μετέφερε το καίσιο στο έδαφος, αυτό άρχισε να μετακινείται προς τα κάτω με ρυθμό περίπου ενός εκατοστού ανά έτος. Οι τρούφες των ελαφιών (Elaphomyces granulatus) αναπτύσσονται σε βάθος 20 έως 40 εκατοστών, πράγμα που σημαίνει ότι τώρα απορροφούν τη μέγιστη συγκέντρωση των ρύπων από το 1986.Στη Βαυαρία, οι μετρήσεις έδειξαν επίπεδα ακτινοβολίας έως και 15.000 Becquerel ανά κιλό, τη στιγμή που το νόμιμο όριο για κατανάλωση στην Ευρώπη είναι μόλις 600 Becquerel. Οι αγριόχοιροι σκάβουν το έδαφος για να βρουν αυτούς τους μύκητες, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες όταν η άλλη τροφή σπανίζει. Αυτή η αργή οικολογική διαδικασία εξηγεί γιατί η ραδιενέργεια στους αγριόχοιρους παραμένει σταθερή ή αυξάνεται, ενώ σε άλλα δασικά ζώα όπως τα ελάφια έχει μειωθεί σημαντικά.