Οι αράχνες-άλτες χρησιμοποιούν υδραυλική πίεση αντί για μυς για να εκτοξεύονται σε τεράστιες αποστάσεις.

Οι αράχνες της οικογένειας Salticidae διαθέτουν έναν μοναδικό εμβιομηχανικό μηχανισμό που μελετάται εντατικά από το Πανεπιστήμιο Cornell και το Χάρβαρντ. Ενώ οι περισσότεροι οργανισμοί χρησιμοποιούν ανταγωνιστικούς μυς για την έκταση των μελών τους, οι αράχνες στερούνται εκτεινόντων μυών στις κύριες αρθρώσεις των ποδιών τους. Αντ' αυτού, χρησιμοποιούν την αιμολέμφο, το αντίστοιχο του αίματος στα αρθρόποδα, για να δημιουργήσουν υδραυλική πίεση.Μέσα σε μόλις 1 millisecond, η αράχνη μπορεί να αυξήσει την εσωτερική πίεση στο κεφαλοθώρακά της, αναγκάζοντας το υγρό να ρέει ορμητικά προς τα πίσω πόδια. Αυτή η διαδικασία προκαλεί την ακαριαία έκταση των ποδιών, εκτοξεύοντας την αράχνη με ταχύτητα που φτάνει τα 0,8 μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Η δύναμη αυτή είναι τόσο μεγάλη που επιτρέπει άλματα ακριβείας ακόμα και σε κάθετες επιφάνειες.Ερευνητές που δημοσίευσαν μελέτες στο Journal of Experimental Biology αναφέρουν ότι το σύστημα αυτό είναι ικανό να παράγει δύναμη πολλαπλάσια από αυτή που θα επέτρεπε η απλή μυϊκή μάζα. Παράλληλα, η χρήση του μεταξωτού νήματος «dragline» λειτουργεί ως σύστημα πέδησης και σταθεροποίησης κατά τη διάρκεια της πτήσης. Αυτός ο συνδυασμός υδραυλικής μηχανικής και οπτικής οξύτητας από τα οκτώ τους μάτια τις καθιστά τους πιο αποτελεσματικούς θηρευτές στον κόσμο των μικροσκοπικών ασπονδύλων.