Ο εσωτερικός πυρήνας της Γης είναι μια στερεή μεταλλική σφαίρα, παρόλο που η θερμοκρασία του είναι υψηλότερη από την επιφάνεια του Ήλιου.

Ο εσωτερικός πυρήνας της Γης ανακαλύφθηκε το 1936 από τη Δανή σεισμολόγο Inge Lehmann, η οποία παρατήρησε ότι τα σεισμικά κύματα ανακλώνται σε ένα στερεό κέντρο. Βρίσκεται σε βάθος περίπου 5.150 χιλιομέτρων κάτω από την επιφάνεια του πλανήτη και αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο. Η θερμοκρασία του υπολογίζεται στους 5.430 βαθμούς Κελσίου, τιμή που συγκρίνεται με τη θερμοκρασία στην επιφάνεια του Ήλιου.Σε κανονικές συνθήκες, ο σίδηρος λιώνει στους 1.538 βαθμούς Κελσίου. Ωστόσο, η βαρύτητα ολόκληρου του πλανήτη που πιέζει προς το κέντρο δημιουργεί μια πίεση της τάξης των 330 έως 360 gigapascals. Αυτή η ακραία δύναμη συμπιέζει τα άτομα τόσο στενά, που η θερμική ενέργεια δεν επαρκεί για να σπάσει τους δεσμούς τους και να τα μετατρέψει σε υγρό.Ο εσωτερικός πυρήνας δεν είναι στατικός αλλά μεγαλώνει αργά, καθώς ο πλανήτης ψύχεται και ο υγρός εξωτερικός πυρήνας στερεοποιείται σταδιακά. Σύμφωνα με μελέτες του Πανεπιστημίου National Geophysics, ο πυρήνας αναπτύσσεται κατά περίπου 1 χιλιοστό το χρόνο. Αυτή η διαδικασία είναι κρίσιμη, καθώς η στερεοποίηση τροφοδοτεί το γεωδυναμό που δημιουργεί το μαγνητικό πεδίο της Γης, προστατεύοντάς μας από την ηλιακή ακτινοβολία.