Οι λεοπαρδάλεις είναι εξαιρετικές κολυμβήτριες και, σε αντίθεση με τις περισσότερες γάτες, απολαμβάνουν το νερό.

Η λεοπάρδαλη (Panthera pardus) ανήκει στην οικογένεια των αιλουροειδών και αποτελεί ένα από τα λίγα είδη που δεν φοβούνται το νερό. Η ικανότητά τους αυτή οφείλεται στη μυϊκή τους διάπλαση και τη μεγάλη προσαρμοστικότητα που επιδεικνύουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα, από σαβάνες μέχρι τροπικά δάση.Οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι οι λεοπαρδάλεις μπορούν να κολυμπήσουν μεγάλες αποστάσεις, διασχίζοντας ποτάμια με πλάτος που ξεπερνά τα 100 μέτρα. Αυτή η συμπεριφορά είναι ιδιαίτερα έντονη σε περιοχές όπως το Δέλτα του Οκαβάνγκο στην Μποτσουάνα, όπου το νερό είναι άφθονο. Εκεί, οι λεοπαρδάλεις χρησιμοποιούν το νερό ως στρατηγικό πλεονέκτημα για να εντοπίσουν θηράματα που δεν περιμένουν επίθεση από το υγρό στοιχείο.Η διατροφή τους είναι εξαιρετικά ποικίλη και περιλαμβάνει πάνω από 90 διαφορετικά είδη ζώων. Η ικανότητα κολύμβησης τους επιτρέπει να εμπλουτίζουν το διαιτολόγιό τους με υδρόβιους οργανισμούς, όπως ψάρια, καβούρια, ακόμα και μικρούς κροκόδειλους. Μελέτες από το National Geographic έχουν καταγράψει λεοπαρδάλεις να βουτούν εξ ολοκλήρου κάτω από την επιφάνεια για να πιάσουν τη λεία τους.Εκτός από το κυνήγι, το νερό χρησιμεύει και για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματός τους. Σε περιοχές με ακραία ζέστη, όπως η υποσαχάρια Αφρική, οι λεοπαρδάλεις συχνά περνούν χρόνο μέσα σε ρηχά νερά για να αποφύγουν την υπερθέρμανση κατά τις μεσημεριανές ώρες. Αυτή η συμπεριφορά τις διαφοροποιεί σημαντικά από άλλα αιλουροειδή, όπως τα λιοντάρια, που συνήθως αποφεύγουν να βραχούν αν δεν είναι απολύτως απαραίτητο.