Οι χειρουργοί ζητούν από τους ασθενείς να σφυρίξουν μετά το χειρουργείο για να βεβαιωθούν ότι η αναπνοή τους λειτουργεί σωστά.

Μετά από μια γενική αναισθησία, οι πνεύμονες τείνουν να υπολειτουργούν και οι μικροσκοπικοί αερόσακοι, γνωστοί ως κυψελίδες, μπορεί να καταρρεύσουν. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται ατελεκτασία και αποτελεί μία από τις πιο συχνές μετεγχειρητικές επιπλοκές. Το σφύριγμα λειτουργεί ως μια μορφή φυσικοθεραπείας του θώρακα, καθώς απαιτεί ελεγχόμενη και παρατεταμένη εκπνοή υπό αντίσταση.Η διαδικασία αυτή δημιουργεί θετική πίεση στους αεραγωγούς, η οποία βοηθά στο να κρατηθούν οι κυψελίδες ανοιχτές και να απομακρυνθούν τυχόν εκκρίσεις που έχουν συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Μελέτες στον τομέα της αναισθησιολογίας δείχνουν ότι η ενεργοποίηση του διαφράγματος μέσω τέτοιων ασκήσεων μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης μετεγχειρητικής πνευμονίας. Επιπλέον, το σφύριγμα απαιτεί τον συντονισμό των κοιλιακών μυών και του διαφράγματος, κάτι που επιβεβαιώνει στους γιατρούς ότι το νευρομυϊκό σύστημα του ασθενούς ανακάμπτει σωστά.Ιστορικά, η χρήση απλών αναπνευστικών ασκήσεων έχει τεκμηριωθεί σε ιατρικά εγχειρίδια ήδη από τα μέσα του 20ού αιώνα ως ένας οικονομικός και αποτελεσματικός τρόπος παρακολούθησης της ανάρρωσης. Σήμερα, αν και χρησιμοποιούνται συσκευές όπως το σπιρόμετρο κινήτρων, το σφύριγμα παραμένει μια γρήγορη και αξιόπιστη κλινική ένδειξη για την αναπνευστική επάρκεια. Η ικανότητα παραγωγής ενός καθαρού ήχου υποδηλώνει ότι ο ασθενής μπορεί να παράγει αρκετή ροή αέρα για να καθαρίσει τους αεραγωγούς του μέσω του βήχα αν χρειαστεί.