Αν έπεφτες σε μια μαύρη τρύπα, η βαρύτητα θα μετέτρεπε το σώμα σου σε μια λεπτή κλωστή ατόμων, ένα φαινόμενο γνωστό ως «σπαγγετοποίηση».

Ο όρος «σπαγγετοποίηση» (spaghettification) επινοήθηκε από τον αστροφυσικό Στίβεν Χόκινγκ στο βιβλίο του «Το Χρονικό του Χρόνου» το 1988. Το φαινόμενο προκαλείται από τις παλιρροϊκές δυνάμεις που ασκούνται σε ένα αντικείμενο καθώς πλησιάζει μια μαύρη τρύπα. Η βαρυτική έλξη ακολουθεί τον νόμο του αντιστρόφου τετραγώνου, που σημαίνει ότι η έντασή της αυξάνεται ραγδαία όσο μειώνεται η απόσταση.Σε μια μαύρη τρύπα αστρικής μάζας, η διαφορά της βαρύτητας ανάμεσα στο κεφάλι και τα πόδια ενός ανθρώπου είναι τόσο τεράστια που ξεπερνά τους χημικούς δεσμούς του σώματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την επιμήκυνση του σώματος κατά την κατακόρυφη έννοια και τη συμπίεσή του κατά την οριζόντια. Η διαδικασία αυτή συνεχίζεται μέχρι το σώμα να διαλυθεί σε μια συνεχή ροή ατόμων και αργότερα σε στοιχειώδη σωματίδια.Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι σε υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, όπως η Sagittarius A* στο κέντρο του Γαλαξία μας, η σπαγγετοποίηση μπορεί να συμβεί μετά την είσοδο στον ορίζοντα γεγονότων. Λόγω της τεράστιας ακτίνας τους, οι παλιρροϊκές δυνάμεις στο όριο του ορίζοντα είναι πιο ήπιες για έναν παρατηρητή. Ωστόσο, η τελική μοίρα παραμένει η ίδια καθώς το αντικείμενο πλησιάζει τη μοναδικότητα (singularity) στο κέντρο.Το 2020, αστρονόμοι χρησιμοποιώντας τηλεσκόπια του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) παρατήρησαν για πρώτη φορά ένα τέτοιο γεγονός παλιρροϊκής διάλυσης (TDE). Ένα αστέρι σε απόσταση 215 εκατομμυρίων ετών φωτός διαλύθηκε από μια μαύρη τρύπα, επιβεβαιώνοντας τις θεωρίες του Χόκινγκ. Αυτές οι παρατηρήσεις βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς η ύλη συμπεριφέρεται σε περιβάλλοντα με την υψηλότερη δυνατή πυκνότητα στο σύμπαν.