Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν βλέπει τον κόσμο σε πραγματικό χρόνο, αλλά προβλέπει το μέλλον κατά 15 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Η οπτική επεξεργασία είναι μια σύνθετη διαδικασία που ξεκινά όταν το φως χτυπά τους φωτοϋποδοχείς του αμφιβληστροειδούς. Από εκεί, τα σήματα ταξιδεύουν μέσω του οπτικού νεύρου στον πλάγιο γονατώδες πυρήνα και τελικά στον οπτικό φλοιό. Αυτή η διαδρομή και η ανάλυση των δεδομένων προκαλούν μια αναπόφευκτη καθυστέρηση στην αντίληψη της πραγματικότητας.Έρευνες από νευροεπιστήμονες, όπως ο Dr. Gerrit Maus από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ, δείχνουν ότι ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί έναν μηχανισμό που ονομάζεται «οπτική παλινδρόμηση». Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος ωθεί την αντίληψη των κινουμένων αντικειμένων ελαφρώς προς τα εμπρός στον χρόνο. Χωρίς αυτή την πρόβλεψη των 15 χιλιοστών του δευτερολέπτου, ένας αθλητής δεν θα μπορούσε ποτέ να χτυπήσει μια μπάλα του τένις που κινείται με μεγάλη ταχύτητα.Το φαινόμενο αυτό συνδέεται επίσης με το «φαινόμενο του σταματημένου ρολογιού» ή chronostasis. Όταν μετακινούμε γρήγορα τα μάτια μας (σακκαδικές κινήσεις), ο εγκέφαλος αποκόπτει την οπτική είσοδο για να αποφύγει το θόλωμα της κίνησης. Στη συνέχεια, συμπληρώνει το κενό με την πρώτη εικόνα που βλέπει μετά την κίνηση, κάνοντας τον χρόνο να μοιάζει στιγμιαία ακίνητος.Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature το 2013, αυτή η προγνωστική ικανότητα είναι απαραίτητη για την επιβίωση. Επιτρέπει στο νευρικό σύστημα να ξεπερνά τους φυσιολογικούς περιορισμούς της ταχύτητας μετάδοσης των νεύρων. Έτσι, αυτό που βιώνουμε ως «τώρα» είναι στην πραγματικότητα μια εξαιρετικά ακριβής και επεξεργασμένη πρόβλεψη του εγκεφάλου μας.