Η αδρεναλίνη μπορεί να αυξήσει τη μυϊκή δύναμη έως και 50% σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Η αδρεναλίνη, γνωστή και ως επινεφρίνη, παράγεται στα επινεφρίδια και δρά ως νευροδιαβιβαστής κατά την απόκριση «μάχης ή φυγής». Υπό κανονικές συνθήκες, το νευρικό σύστημα ενεργοποιεί μόνο ένα κλάσμα των μυϊκών ινών για την προστασία των τενόντων και των οστών από ρήξεις. Σε ακραίες καταστάσεις, η αδρεναλίνη αυξάνει τη διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών στο ασβέστιο, το οποίο είναι απαραίτητο για τη μυϊκή σύσπαση.Μελέτες από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και άλλους ερευνητικούς φορείς έχουν δείξει ότι αυτή η ορμονική έξαρση μπορεί να αυξήσει την παραγωγή ισχύος κατά 30% έως 50%. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται συχνά «υστερική δύναμη» και έχει καταγραφεί σε περιστατικά όπου άνθρωποι σήκωσαν οχήματα για να σώσουν παγιδευμένα άτομα. Η αδρεναλίνη προκαλεί επίσης γλυκογονόλυση στο ήπαρ, απελευθερώνοντας άμεσα γλυκόζη στο αίμα για γρήγορη ενέργεια.Ιστορικά, το φαινόμενο αυτό μελετήθηκε εκτενώς κατά τον 20ό αιώνα για να κατανοηθεί πώς οι αθλητές φτάνουν σε ακραίες επιδόσεις. Παρά την εντυπωσιακή αύξηση της δύναμης, η κατάσταση αυτή εξαντλεί τα αποθέματα ATP του σώματος μέσα σε λίγα λεπτά. Μετά την υποχώρηση της αδρεναλίνης, το άτομο συνήθως βιώνει έντονο τρέμουλο, κόπωση και μυϊκούς πόνους λόγω της υπερπροσπάθειας. Η διαδικασία αυτή είναι ένας εξελικτικός μηχανισμός επιβίωσης που δίνει προτεραιότητα στην άμεση σωτηρία έναντι της μακροπρόθεσμης σωματικής ακεραιότητας.