Ο Σείριος έχει έναν συνοδό αστέρα τόσο πυκνό, που μια κουταλιά από την ύλη του ζυγίζει όσο ένας ελέφαντας.

Ο Σείριος Β ήταν ο πρώτος λευκός νάνος που ανακαλύφθηκε ποτέ. Η ύπαρξή του προβλέφθηκε το 1844 από τον Γερμανό αστρονόμο Friedrich Bessel, ο οποίος παρατήρησε ανωμαλίες στην τροχιά του Σείριου Α. Τελικά, ο Alvan Graham Clark επιβεβαίωσε την ύπαρξή του μέσω τηλεσκοπίου το 1862.Ένας λευκός νάνος είναι το απομεινάρι ενός άστρου που έχει εξαντλήσει τα πυρηνικά του καύσιμα και έχει καταρρεύσει υπό τη δική του βαρύτητα. Ο Σείριος Β έχει μάζα περίπου 1,02 ηλιακές μάζες, αλλά ο όγκος του είναι ελαφρώς μικρότερος από αυτόν της Γης. Αυτό σημαίνει ότι η μέση πυκνότητά του είναι περίπου 2,4 εκατομμύρια γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό.Η ύλη σε έναν λευκό νάνο βρίσκεται σε μια κατάσταση που ονομάζεται «εκφυλισμένο αέριο ηλεκτρονίων». Σε αυτή την κατάσταση, η κβαντομηχανική πίεση εμποδίζει το αστέρι από το να καταρρεύσει περαιτέρω. Ένα κουταλάκι του γλυκού από αυτό το υλικό στη Γη θα ζύγιζε περίπου 5 τόνους, όσο δηλαδή ένας ενήλικος αφρικανικός ελέφαντας.Το σύστημα Σείριου απέχει περίπου 8,6 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα. Τα δύο αστέρια περιφέρονται γύρω από ένα κοινό κέντρο μάζας σε μια ελλειπτική τροχιά που διαρκεί 50,1 έτη. Η παρατήρηση του Σείριου Β παραμένει δύσκολη επειδή ο Σείριος Α είναι 10.000 φορές φωτεινότερος, επισκιάζοντας τον μικρό του σύντροφο.