Οι Θιβετιανοί μοναχοί δημιουργούν τεράστια, πολύχρωμα γλυπτά χρησιμοποιώντας μόνο βούτυρο από γιακ.

Η τέχνη της γλυπτικής με βούτυρο, γνωστή ως torma στο Θιβέτ, χρονολογείται από τον 15ο αιώνα και συγκεκριμένα από την εποχή του Tsongkhapa, του ιδρυτή της σχολής Gelug. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Tsongkhapa οραματίστηκε ανθισμένα δέντρα και ουράνια σώματα, τα οποία οι μοναχοί προσπάθησαν να αναπαραστήσουν χρησιμοποιώντας το μοναδικό διαθέσιμο υλικό της περιοχής, το βούτυρο από γιακ.Το βούτυρο αναμιγνύεται με ορυκτές χρωστικές ουσίες για να αποκτήσει έντονα χρώματα και στη συνέχεια ψύχεται για να γίνει σκληρό σαν κερί. Οι μοναχοί εργάζονται σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν, συχνά σε σκοτεινά δωμάτια, για να διατηρήσουν τη δομή των γλυπτών σταθερή. Η διαδικασία απαιτεί τεράστια πειθαρχία, καθώς οι καλλιτέχνες πρέπει να βυθίζουν τα δάχτυλά τους σε λεκάνες με παγωμένο νερό κάθε λίγα λεπτά για να μειώσουν τη θερμοκρασία του σώματός τους.Το αποκορύφωμα των εορτασμών είναι η 15η ημέρα του Θιβετιανού Νέου Έτους (Losar), όπου τα γλυπτά εκτίθενται στο ναό Jokhang στη Λάσα και σε άλλα μοναστήρια όπως το Kumbum. Παρά τις εκατοντάδες ώρες εργασίας που απαιτούνται για τη δημιουργία τους, τα έργα διαλύονται αμέσως μετά την τελετή. Αυτή η πρακτική βασίζεται στη βουδιστική φιλοσοφία της 'ανιτσά' (impermanence), διδάσκοντας ότι τίποτα στον υλικό κόσμο δεν είναι μόνιμο.