Τα χειρουργεία χρησιμοποιούν συστήματα «λαμιναρικής ροής» για να δημιουργούν μια αόρατη ασπίδα από φιλτραρισμένο αέρα πάνω από τον ασθενή.

Η έννοια της λαμιναρικής ροής βασίζεται στη δυναμική των ρευστών και περιγράφει την κίνηση ενός ρευστού σε παράλληλα στρώματα χωρίς διακοπή μεταξύ τους. Στα σύγχρονα χειρουργεία, ο αέρας περνά μέσα από φίλτρα HEPA (High-Efficiency Particulate Air), τα οποία συγκρατούν το 99,97% των σωματιδίων με μέγεθος έως 0,3 μικρόμετρα. Αυτό είναι κρίσιμο, καθώς τα βακτήρια συχνά προσκολλώνται σε μεγαλύτερα σωματίδια σκόνης ή νεκρά δερματικά κύτταρα που αιωρούνται στον αέρα.Η ταχύτητα του αέρα ρυθμίζεται αυστηρά μεταξύ 0,3 και 0,5 μέτρων ανά δευτερόλεπτο, ώστε να είναι αρκετά ισχυρή για να απομακρύνει τους ρύπους αλλά όχι τόσο γρήγορη ώστε να προκαλεί αναταράξεις. Σύμφωνα με μελέτες που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Hospital Infection, η χρήση λαμιναρικής ροής μπορεί να μειώσει τον αριθμό των αποικιών βακτηρίων (CFU) ανά κυβικό μέτρο αέρα από 500 σε λιγότερο από 10. Αυτή η διαφορά είναι καθοριστική για την πρόληψη των λοιμώξεων του χειρουργικού πεδίου (SSI).Η τεχνολογία αυτή αναπτύχθηκε αρχικά τη δεκαετία του 1960 από τον Willis Whitfield, έναν Αμερικανό φυσικό που εργαζόταν στα εργαστήρια Sandia. Σύντομα υιοθετήθηκε από τον Βρετανό χειρουργό Sir John Charnley, ο οποίος εφάρμοσε το σύστημα σε επεμβάσεις ολικής αρθροπλαστικής ισχίου. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά, καθώς τα ποσοστά λοιμώξεων μειώθηκαν από 9% σε λιγότερο από 1%, θέτοντας τα θεμέλια για τα σύγχρονα πρότυπα αποστείρωσης στα νοσοκομεία παγκοσμίως.