Το 1963, ένα νέο νησί με το όνομα Σούρτσεϊ αναδύθηκε από τον ωκεανό κοντά στην Ισλανδία και παραμένει κλειστό για το κοινό.

Η γέννηση του Σούρτσεϊ ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1963, όταν μια ηφαιστειακή έκρηξη σε βάθος 130 μέτρων έφτασε στην επιφάνεια του Ατλαντικού Ωκεανού. Οι εκρήξεις συνεχίστηκαν μέχρι τις 5 Ιουνίου 1967, δημιουργώντας ένα νησί με μέγιστη έκταση 2,7 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το όνομά του προέρχεται από τον Σουρτρ, έναν γίγαντα της φωτιάς από τη σκανδιναβική μυθολογία.Από την πρώτη στιγμή, η ισλανδική κυβέρνηση κήρυξε το νησί προστατευόμενη περιοχή για να παρατηρηθεί η «πρωτογενής διαδοχή». Αυτή η διαδικασία περιγράφει πώς τα έμβια όντα αποικίζουν μια περιοχή που δεν είχε ποτέ πριν ζωή ή χώμα. Μόνο ελάχιστοι διαπιστευμένοι επιστήμονες επιτρέπεται να πατήσουν στο έδαφος, αφού πρώτα ελεγχθούν εξονυχιστικά για τυχόν μεταφορά σπόρων στα ρούχα τους.Το 1965 εμφανίστηκε το πρώτο αγγειόφυτο, η Cakile arctica, ενώ μέχρι το 2008 είχαν καταγραφεί 69 είδη φυτών. Τα πουλιά έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη γονιμότητα του εδάφους, καθώς οι κουτσουλιές τους εμπλούτισαν το άγονο ηφαιστειακό υλικό με άζωτο. Το 2008, η UNESCO ανακήρυξε το Σούρτσεϊ Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, αναγνωρίζοντας την τεράστια επιστημονική του αξία για τη βιολογία και τη γεωλογία.