Ο δικτυωτός σχεδιασμός του Πύργου του Άιφελ επιτρέπει στο 99% του ανέμου να περνά από μέσα του, εξασφαλίζοντας απόλυτη σταθερότητα.

Ο Πύργος του Άιφελ ολοκληρώθηκε το 1889 για την Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού και αποτελεί ένα αριστούργημα της αεροδυναμικής μηχανικής. Ο Γκυστάβ Άιφελ γνώριζε ότι η μεγαλύτερη πρόκληση για ένα κτίριο ύψους 324 μέτρων δεν ήταν το βάρος του αλλά η πίεση του ανέμου. Για τον λόγο αυτό χρησιμοποίησε 18.038 κομμάτια σφυρήλατου σιδήρου ενωμένα με 2,5 εκατομμύρια πριτσίνια σε μια δικτυωτή δομή.Η μαθηματική ακρίβεια του σχεδιασμού επιτρέπει στον πύργο να προσφέρει ελάχιστη αντίσταση στον αέρα. Σύμφωνα με μελέτες της εποχής και σύγχρονες προσομοιώσεις, το 99% της ροής του αέρα περνά μέσα από τα κενά των δοκών χωρίς να ασκεί πίεση. Αυτό το φαινόμενο εξηγεί γιατί ο πύργος δεν ανατρέπεται παρά το τεράστιο ύψος του και τη σχετικά στενή του βάση.Ένα εντυπωσιακό στατιστικό στοιχείο είναι ότι ο σιδερένιος σκελετός των 7.300 τόνων είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά ελαφρύς. Αν λιώναμε όλο τον σίδηρο και τον απλώναμε στη βάση του πύργου, το στρώμα μετάλλου θα είχε πάχος μόλις 6 εκατοστά. Επιπλέον, ο όγκος του αέρα που περιλαμβάνεται μέσα στον κύλινδρο που ορίζει ο πύργος ζυγίζει περισσότερο από το ίδιο το μέταλλο της κατασκευής.Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο πύργος έχει αντέξει ακραία καιρικά φαινόμενα με ελάχιστη μετακίνηση. Στη μεγάλη καταιγίδα του 1999, με ανέμους που άγγιξαν τα 240 χλμ/ώρα, η κορυφή μετακινήθηκε μόνο κατά 13 εκατοστά. Η σταθερότητα αυτή αποδεικνύει ότι ο Άιφελ είχε προβλέψει με ακρίβεια τις δυνάμεις της φύσης χρησιμοποιώντας τις αρχές της προηγμένης γεωμετρίας.