Η πρώτη ηλεκτρική κιθάρα μαζικής παραγωγής ονομαζόταν «Τηγάνι» και κυκλοφόρησε το 1932 από τη Rickenbacker.

Η επίσημη ονομασία του οργάνου ήταν Rickenbacker A-22 και δημιουργήθηκε από τους George Beauchamp και Adolph Rickenbacker το 1931. Παρά την αρχική πεποίθηση ότι η Gibson πρωτοστάτησε, η εταιρεία Ro-Pat-In (μετέπειτα Rickenbacker) ήταν εκείνη που κατοχύρωσε την πατέντα για τον μαγνήτη τύπου «πέταλο» (horseshoe pickup). Ο μαγνήτης αυτός αποτελούνταν από δύο μεγάλα κομμάτια μαγνήτη που περιέβαλλαν τις χορδές, δημιουργώντας ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο.Η κιθάρα ήταν κατασκευασμένη εξ ολοκλήρου από χυτό αλουμίνιο, γεγονός που της έδινε τη χαρακτηριστική εμφάνιση μαγειρικού σκεύους. Η παραγωγή ξεκίνησε επίσημα το 1932 και το όργανο σχεδιάστηκε κυρίως για να παίζεται στην ποδιά του μουσικού, όπως οι κιθάρες «lap steel». Αυτό συνέβη επειδή η μουσική της Χαβάης ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη δεκαετία του 1930.Η τεχνολογία του Beauchamp έλυσε το πρόβλημα της έντασης που αντιμετώπιζαν οι ορχήστρες της εποχής. Πριν από αυτό, οι ακουστικές κιθάρες δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τον ήχο των χάλκινων πνευστών στα μεγάλα μουσικά σύνολα. Η επιτυχία του «Τηγανιού» άνοιξε τον δρόμο για την ανάπτυξη της ηλεκτρικής κιθάρας με συμπαγές σώμα (solid body), οδηγώντας τελικά σε θρυλικά μοντέλα από την Fender και την Gibson τις επόμενες δεκαετίες.