Το έθιμο με τα κεράκια στα γενέθλια ξεκίνησε από τους Αρχαίους Έλληνες για να τιμήσουν τη θεά Άρτεμη.

Η ιστορική προέλευση των κεριών γενεθλίων εντοπίζεται στην αρχαία λατρεία της Αρτέμιδος, της θεάς της σελήνης και του κυνηγιού. Οι πιστοί προσέφεραν στον ναό της Εφέσου ή σε άλλους ιερούς χώρους στρογγυλά γλυκίσματα από μέλι και αλεύρι, γνωστά ως «αμφιφώντες». Τα κεριά που τοποθετούνταν πάνω σε αυτά συμβόλιζαν το σεληνόφως και την ουράνια ακτινοβολία της θεάς.Η πεποίθηση ότι ο καπνός λειτουργεί ως αγγελιαφόρος προς τον Όλυμπο αποτελεί τη βάση για τη σημερινή συνήθεια να κάνουμε μια ευχή πριν σβήσουμε τα κεράκια. Αν και οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα γενέθλια, η χρήση των κεριών ατόνησε για αιώνες λόγω των χριστιανικών παραδόσεων που θεωρούσαν τους εορτασμούς γενεθλίων παγανιστικούς. Η αναβίωση του εθίμου στη σύγχρονη μορφή του καταγράφεται στη Γερμανία του 1746 από τον κόμη Ludwig von Zinzendorf.Στο φεστιβάλ «Kinderfest» της Γερμανίας, η παράδοση πήρε τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Εκεί τοποθετούσαν ένα κερί για κάθε έτος ζωής του παιδιού και ένα επιπλέον στο κέντρο, το οποίο ονομαζόταν «Lichtstock» και συμβόλιζε το φως της ζωής. Οι Γερμανοί πίστευαν ότι τα κεριά έπρεπε να καίνε όλη την ημέρα μέχρι το δείπνο για να προστατεύουν το παιδί από τα κακά πνεύματα. Με τη μαζική μετανάστευση προς την Αμερική τον 19ο αιώνα, το έθιμο διαδόθηκε παγκοσμίως και τυποποιήθηκε ως μέρος της σύγχρονης κουλτούρας.