Τα ευγενή αέρια είναι χημικά αδρανή επειδή οι ηλεκτρονιακές τους στιβάδες είναι πλήρεις.

Η χημική συμπεριφορά των στοιχείων καθορίζεται από τη διαμόρφωση των ηλεκτρονίων στην εξωτερική τους στιβάδα, γνωστή ως στιβάδα σθένους. Σύμφωνα με τον κανόνα της οκτάδας, τα άτομα τείνουν να συνδέονται με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουν οκτώ ηλεκτρόνια σε αυτή τη στιβάδα, επιτυγχάνοντας τη χαμηλότερη δυνατή ενεργειακή κατάσταση. Τα ευγενή αέρια, όπως το νέο και το αργό, διαθέτουν ήδη αυτή την πλήρη δομή, γεγονός που τους προσδίδει εξαιρετικά υψηλή ενέργεια ιονισμού.Το ήλιο αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα της οκτάδας, καθώς η μοναδική του στιβάδα συμπληρώνεται με μόλις δύο ηλεκτρόνια. Αυτή η σταθερότητα είναι ο λόγος που το ήλιο δεν αναφλέγεται, σε αντίθεση με το υδρογόνο που χρησιμοποιήθηκε στο αερόπλοιο Hindenburg το 1937. Για δεκαετίες, οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα ευγενή αέρια ήταν εντελώς ανίκανα να σχηματίσουν ενώσεις λόγω αυτής της δομής.Η αντίληψη αυτή άλλαξε ριζικά τον Ιούνιο του 1962 από τον χημικό Neil Bartlett στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας. Ο Bartlett κατάφερε να συνθέσει την πρώτη ένωση ευγενούς αερίου, το εξαφθοροπλατινικό ξένο, αποδεικνύοντας ότι το ξένο μπορεί να αντιδράσει με το φθόριο υπό ειδικές συνθήκες. Παρά την ανακάλυψη αυτή, τα ευγενή αέρια παραμένουν τα πιο σταθερά στοιχεία του περιοδικού πίνακα και χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία για τη δημιουργία προστατευτικής ατμόσφαιρας.