Οι αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό γερνούν ελαφρώς πιο αργά από τους ανθρώπους στη Γη.

Η διαστολή του χρόνου βασίζεται στις θεωρίες της σχετικότητας που διατύπωσε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1905 και το 1915. Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS), δύο αντίρροπες δυνάμεις επηρεάζουν τη ροή του χρόνου. Η Ειδική Σχετικότητα ορίζει ότι όσο πιο γρήγορα κινείται ένα αντικείμενο, τόσο πιο αργά περνά ο χρόνος για αυτό. Ο ISS κινείται με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 27.600 χιλιομέτρων την ώρα, γεγονός που επιβραδύνει το ρολόι των αστροναυτών.Από την άλλη πλευρά, η Γενική Σχετικότητα προβλέπει ότι η βαρύτητα καμπυλώνει τον χωροχρόνο. Επειδή ο ISS βρίσκεται 400 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη, η βαρύτητα είναι ασθενέστερη και ο χρόνος θα έπρεπε κανονικά να κυλά πιο γρήγορα. Ωστόσο, η υψηλή ταχύτητα του σταθμού υπερισχύει της βαρυτικής επίδρασης, με αποτέλεσμα την καθαρή επιβράδυνση του χρόνου για το πλήρωμα.Το φαινόμενο αυτό έχει επιβεβαιωθεί με απόλυτη ακρίβεια μέσω του πειράματος Hafele-Keating το 1971 με τη χρήση ατομικών ρολογιών σε αεροπλάνα. Επίσης, η NASA επιβεβαίωσε τα δεδομένα αυτά μέσω της μελέτης των διδύμων Scott και Mark Kelly. Ο Scott Kelly πέρασε 340 ημέρες στο διάστημα και επέστρεψε βιολογικά νεότερος από τον αδερφό του κατά μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ακόμη και τα συστήματα GPS πρέπει να διορθώνουν καθημερινά τους χρόνους τους κατά περίπου 38 μικροδευτερόλεπτα για να παραμένουν ακριβή.